Ευθαλία Τζίλα: "Όταν έξω έχει κορονοϊό (τι κάνουμε μέσα στο σπίτι;)" ^Κύριο

Οι γονείς είμαστε διαρκώς με τα παιδιά μας μέσα στο σπίτι από το πρωί μέχρι το βράδυ, με αποτέλεσμα να έχει αυξηθεί ο χρόνος που βρισκόμαστε μαζί τους. Η καθημερινότητα, λοιπόν, έχει αλλάξει και για πολλούς είναι μια πρόκληση το να βρουν τρόπους για  να απασχολήσουν τα παιδιά τους και να τα απομακρύνουν από την πιο “εύκολη” λύση  της οθόνης. Είμαστε,  λοιπόν, μπροστά σε  μια πρόκληση.

Αρχικά, για να μπορέσουμε να υποστηρίξουμε δραστηριότητες, πρέπει να είμαστε ήρεμοι και χαλαροί και όχι αυτό να γίνεται ως μια καταναγκαστική πράξη, καθώς κάτι τέτοιο θα  μπορούσε να μας κάνει πιο ευερέθιστους. Αυτό θα είναι εφικτό, αν μπορέσουμε  να εξοικονομήσουμε χρόνο για τον εαυτό μας, μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων που έχουμε. Η διαδικτυακή επικοινωνία με φιλικά μας πρόσωπα (π.χ. διαδυκτιακό καφεδάκι) και το συναισθηματικό μοίρασμα της κατάστασης θα είναι βοηθητικό.

Είναι σημαντικό για τα παιδιά σχολικής ηλικίας να καταστεί σαφές ότι δε βρισκόμαστε σε περίοδο διακοπών, οπότε καλό θα είναι μέσα στη διάρκεια της ημέρας να υπάρχει χρόνος για μελέτη. Έτσι, θα ενισχυθεί και η συνειδητοποίηση  της έννοιας της υποχρέωσης στο παιδί.

Όλοι, λοιπόν, οι γονείς ψάχνουμε ιδέες για δημιουργική απασχόληση των παιδιών, έτσι ώστε  να μην κολλήσουν μόνο σε τηλεόραση, tablet και ηλεκτρονικά!

Δοκιμάζουμε να γεμίσουμε τις μπαταρίες του παιδιού μας, τραβώντας του την προσοχή μέσω συζήτησης, αγκαλίτσας και ίσως γαργάληματος. Ας το δούμε ως μια ευκαιρία να επανασυνδεθούμε με το το παιδί μας και να “γεμίσουμε” και εμείς συναισθηματικά.

Επιπλεόν, θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ένα πρόγραμμα «καθαριότητας σπιτιού», στο οποίο τα παιδιά θα συμμετέχουν. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει μικρές δουλίτσες, όπως  ξεσκόνισμα, σκούπισμα με το σκουπάκι, πλύσιμο πιάτων, στρώσιμο κρεβατιού.Το μαγείρεμα, επίσης, είναι ελκυστικό για τα παιδιά και ενισχύει τη συνεργασία μεταξύ των αδελφιών. Μπορούμε να ετοιμάσουμε τα υλικά απλών συνταγών με σκοπό τα παιδιά μόνα τους να τις υλοποιούν και εμείς απλά να επιβλέπουμε και να επεμβαίνουμε όπου χρειάζεται, ανάλογα με το ηλικιακό στάδιο  του παιδιού ( π.χ. κέικ, πίτσα, αβγόφετες, κουλουράκια).

Σύμφωνα με την ηλικία του παιδιού μας, μπορούμε να τα απασχολήσουμε με επιτραπέζια, να ζωγραφίσουμε, να παίξουμε κρεμάλα, παντομίμα, ζώα-φυτά-πράγματα, ή να κατασκευάσουμε μαζί με πλαστελίνη. Ωραία ιδέα θα ήταν να φτιάξουμε δικό μας επιτραπέζιο, να δημιουργήσουμε μαζί τους μια ιστορία, να φτιάξουμε μια πόλη με τουβλάκια, να παίξουμε το κυνήγι του θησαυρού, το παιχνίδι του ζεστό-κρύο. Μπορούμε, επίσης, να φτιάξουμε «δοκό ισορροπίας», ακουμπώντας στο πάτωμα ένα σχοινάκι και να ζητήσουμε στα παιδιά να περπατήσουν στη δοκό χωρίς να πέσουν, να χορέψουμε, να τραγουδήσουμε, να βρούμε ρούχα από την ντουλάπα και να μασκαρευτούμε.

Με τους εφήβους, που αναπτυξιακά έχουν την ανάγκη του δικού τους “ζωτικού” χώρου και που οι φίλοι τους είναι οι σημαντικοί, περιοριζόμαστε στις δραστηριότητες που μπορούμε να προτείνουμε.  Μπορούμε να συζητήσουμε μαζί τους, να δούμε μια ταινία που αυτοί θα επιλέξουν, να αθληθούμε στο σπίτι, να μαγειρέψουμε, να ασχοληθούμε με την κηπουρική στο μπαλκόνι.

Στα παιδιά αρέσει το πρόγραμμα, το οποίο έχει ανατραπεί με το κλείσιμο των σχολείων. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να τους δημιουργήσουμε άλλες σταθερές, οι οποίες θα ενισχύσουν την αίσθηση της ασφάλειας. Φροντίζουμε  τα βασικά στοιχεία, όπως θα κάναμε κατά τη διάρκεια των διακοπών. Κρατάμε σταθερή την ώρα των γευμάτων και τις ώρες ύπνου των παιδιών.

Τέλος, καλό είναι να θυμόμαστε ότι αποτελούμε μοντέλο - πρότυπο για τα παιδιά μας. Τα παιδιά μάς παρακολουθούν σε όλες τις στιγμές μας και αντιγράφουν τις συνήθειες και  τις συμπεριφορές μας.  Βλέπουν τις αντιδράσεις μας σε διάφορες καταστάσεις, παρακολουθούν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε στην κατάσταση που έχει προκύψει με τον κορονοϊό, στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους, την υπομονή μας, τον έλεγχο του εαυτού μας.  Μην υποτιμάμε, λοιπόν, την ικανότητά μας να επηρεάζουμε τα παιδιά μας στη μάθηση και τη συμπεριφορά τους.

Ας εκμεταλλευτούμε, λοιπόν, την κατάσταση για να έρθουμε πιο κοντά με τα παιδιά μας και να επενδύσουμε σε αυτές τις στιγμές  δημιουργώντας όμορφες αναμνήσεις.

Τζίλα Ευθαλία

Παιδοψυχίατρος, MSc, Ψυχοθεραπεύτρια οικογένειας-ζεύγους