Η Θεσσαλία της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας για τα αγροτικά ζητήματα ^Κύριο

Στην ανακοίνωση αναφέρονται αναλυτικά τα εξής:

«Τη στιγμή που το γεωργικό εισόδημα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat μειώθηκε κατά 7,6% το 2010 και κατά 5,5% το 2011, ενώ για το πρώτο οκτάμηνο του 2012, ο γενικός δείκτης αγροτικού εισοδήματος είναι αρνητικός σε ποσοστό 8,9% σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, τα νέα μέτρα έρχονται να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα στους μικρούς και μεσαίους γεωργούς και κτηνοτρόφους.

Το υψηλό κόστος παραγωγής, η κατάργηση του αφορολόγητου, η κατακόρυφη αύξηση των εισφορών στον ΟΓΑ, η σχεδιαζόμενη φορολόγηση της γεωργικής γης αποδεικνύονται καταστροφικά για την αγροτική παραγωγή και οδηγούν τον αγροτικό κόσμο σε οριακό σημείο. Και όλα αυτά, ενώ η κυβερνητική τρόικα ευαγγελίζεται σε όλους τους τόνους την επιστροφή στην ανάπτυξη, με κεντρικό μοχλό τον πρωτογενή τομέα.

Όσο για την Περιφέρεια Θεσσαλίας, ενάμιση χρόνο μετά τη συνεδρίαση για την Αγροτική Ανάπτυξη, παρουσία του τότε πρωθυπουργού, κ. Σκανδαλίδη, καμία ουσιαστική πρωτοβουλία δεν έχει ληφθεί για την προστασία του αγροτικού εισοδήματος και την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα με σύγχρονους, βιώσιμους και κοινωνικά και περιβαλλοντικά δίκαιους όρους, πέρα από διαχειριστικού τύπου μεμονωμένες παρεμβάσεις.

Από την πλευρά μας είχαμε ήδη από τότε προτείνει την αναθεώρηση του νομοθετικού πλαισίου και την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της αιρετής Περιφέρειας στο ζήτημα της αγροτικής ανάπτυξης, την ανάληψη από την Περιφέρεια Θεσσαλίας όλων των απαραίτητων πρωτοβουλιών ώστε να είναι σταθερός συμπαραστάτης των αγώνων των αγροτών για τα δίκαια αιτήματά τους, να επηρεάσει τη διαμόρφωση εθνικής στρατηγικής για τη γεωργία και την κτηνοτροφία, να διεκδικήσει λύσεις στα άμεσα και πιεστικά προβλήματα των γεωργών, των κτηνοτρόφων και των ψαράδων από την κυβέρνηση, και να διαμορφώσει θέσεις για την αναθεώρηση της ΚΑΠ. Ασφαλώς, τίποτα από αυτά δεν υλοποιήθηκε. Αντίθετα, ο περιφερειακός αναπτυξιακός σχεδιασμός μέχρι το 2015 έγινε “στο πόδι” αναπαράγοντας απλώς στερεότυπες και αποδεδειγμένα αναποτελεσματικές αντιλήψεις για τον πρωτογενή τομέα.

Είναι λοιπόν απολύτως αναγκαία η συστράτευση των γεωργών και των κτηνοτρόφων με το σύνολο της κοινωνίας, των εργαζομένων και των ανέργων, των νέων και των συνταξιούχων, των μικρών και μεσαίων επαγγελματιών και εμπόρων, των επιστημόνων και των αυτοαπασχολούμενων, ώστε όλοι μαζί να ανατρέψουμε την καταστροφική για το μέλλον όλων μας πολιτική».