Θεία Λειτουργία στο Κοιμητηριακό Παρεκκλήσιο Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καρδίτσης ^Κύριο

Προ της Απολύσεως, ο Σεβασμιώτατος τέλεσε ιερό Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως προσφιλούς του προσώπου.

Στο θείο κήρυγμά του, ο Σεπτός μας Ποιμενάρχης αναφέρθηκε στη βαθιά πνευματική σημασία των Σαββάτων και των Κυριακών κατά την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Όπως τόνισε, οι ημέρες αυτές αποτελούν ιδιαίτερες στιγμές πνευματικής αναπαύσεως και ενισχύσεως για τον πιστό άνθρωπο, ο οποίος αγωνίζεται να ζήσει τη λειτουργική και πνευματική ζωή της Εκκλησίας μέσα στον αγιασμένο αυτό χρόνο.

Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι, εάν ο άνθρωπος είχε τη δυνατότητα να συμμετέχει καθημερινά στις ιερές ακολουθίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, όπως το Μεσονυκτικό, τον Όρθρο, τις Ώρες, τον Εσπερινό, την Ακολουθία των Προηγιασμένων Δώρων και το Μέγα Απόδειπνο, τότε θα κατανοούσε βαθύτερα το μέγεθος και τη σπουδαιότητα των Σαββάτων και των Κυριακών, τα οποία αποτελούν πνευματικά στηρίγματα μέσα στον καθημερινό αγώνα του πιστού.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο γεγονός ότι, εκτός από το πρώτο Σάββατο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, το οποίο είναι αφιερωμένο στο θαύμα του Αγίου Θεοδώρου, τα υπόλοιπα Σάββατα της περιόδου αυτής, όπως και τα περισσότερα Σάββατα του έτους, είναι αφιερωμένα στη μνήμη των κεκοιμημένων αδελφών μας. Μέσα από την υμνολογία της Εκκλησίας, οι πιστοί καλούνται να θυμούνται τους οικείους και αγαπημένους τους ανθρώπους που έφυγαν από τη στρατευομένη Εκκλησία και να προσεύχονται για την ανάπαυση των ψυχών τους.

Παράλληλα, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η υμνολογία και τα αναγνώσματα των Σαββάτων και των Κυριακών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής λειτουργούν ως πνευματικά «σκαλοπάτια», τα οποία βοηθούν τον άνθρωπο να ανεβαίνει σταδιακά προς τον Θεό και να προσεγγίζει περισσότερο τη ζωή της χάριτός Του.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αρετή της υπομονής, την οποία ανέδειξε το Αποστολικό Ανάγνωσμα της ημέρας από την προς Εβραίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου. Όπως σημείωσε, ο Απόστολος Παύλος υπενθυμίζει στους πιστούς τον πρώτο φωτισμό που έλαβαν κατά το Άγιο Βάπτισμα και την ανάγκη να συνεχίζουν με επιμονή και υπομονή τον πνευματικό τους αγώνα, καλλιεργώντας τις αρετές και τα χαρίσματα του Θεού.

Τόνισε ακόμη ότι η πνευματική πρόοδος δεν αποτελεί αποτέλεσμα προσωπικών κατορθωμάτων, αλλά καρπό της χάριτος του Θεού. Όσο ο άνθρωπος πλησιάζει τον Θεό και φωτίζεται από τη χάρη Του, τόσο περισσότερο αισθάνεται την ανάγκη να αγωνισθεί πνευματικά και να καλλιεργήσει μέσα στην καρδιά του τις αρετές.

Αναφερόμενος στις δυσκολίες και τις δοκιμασίες της ζωής, υπογράμμισε ότι αυτές αποτελούν ευκαιρίες δοκιμασίας της πίστεως και της αντοχής του ανθρώπου. Μέσα από την υπομονή και την εμπιστοσύνη στον Θεό, ο πιστός καλείται να αντιμετωπίζει τις θλίψεις και τις δοκιμασίες ως αφορμές πνευματικής ωριμάνσεως και ενισχύσεως της πίστεώς του.

Τέλος, αναφέρθηκε και στο μυστήριο του ανθρώπινου πόνου, ιδιαίτερα όταν ο άνθρωπος αποχωρίζεται αγαπημένα του πρόσωπα. Όπως τόνισε, οι χριστιανοί δεν πρέπει να χάνουν την ελπίδα τους, διότι είναι άνθρωποι της Αναστάσεως. Η μετάβαση από την παρούσα ζωή στην αιώνια αποτελεί πρόγευση της Βασιλείας του Θεού και υπενθύμιση ότι όλοι οι άνθρωποι πορεύονται προς την αιωνιότητα.

Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε ο Θεός να αναπαύσει τους κεκοιμημένους αδελφούς μας και προέτρεψε τους πιστούς να ζήσουν την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή ως περίοδο πνευματικής χαράς και ανακαινίσεως, κατά την οποία ο άνθρωπος καλείται να καλλιεργήσει μέσα του τα χαρίσματα του Θεού και να βιώσει βαθύτερα την παρουσία του Χριστού στη ζωή του.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως