Απεβίωσε στα 52 έτη ο αρχαιολόγος Χάρης Τσέλιος ^Κύριο

Με βαθύτατη θλίψη, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων σε ανακοίνωσή του αποχαιρετά τον Χάρη Τσέλιο, αρχαιολόγο της Διεύθυνσης Διαχείρισης Εθνικού Αρχείου Μνημείων, με τα από καρδιάς λόγια των συναδέλφων του.

"Ο Χάρης Τσέλιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1974. Σπούδασε Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου πραγματοποίησε και τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην Προϊστορική Αρχαιολογία, πρωτεύοντας σε εργασίες και σεμιναριακά μαθήματα. Από το Πανεπιστήμιο Αθηνών έλαβε και τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο «Η Μεταλλουργία και η μεταλλοτεχνία του χαλκού κατά την υστεροελλαδική περίοδο στη νοτιοδυτική Πελοπόννησο: αρχαιομετρική μελέτη των χαλκών τεχνέργων της υστεροελλαδικής Μεσσηνίας». Στο πλαίσιο της έρευνάς του συνεργάστηκε στενά με το Εργαστήριο Αρχαιομετρίας του Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. “Δημόκριτος”, όπου συνδύασε σύγχρονες αρχαιομετρικές τεχνικές και μεθοδολογία με τη στέρεη θεωρητική αρχαιολογική του γνώση. Μελέτησε πρωτογενώς δεκάδες μετάλλινα αντικείμενα, κυρίως όπλα, εξάγοντας πολύτιμα συμπεράσματα για τις τεχνικές και τους τεχνίτες της Ύστερης Εποχής του Χαλκού αλλά και την κοινωνική και οικονομική δομή της Μυκηναϊκής Μεσσηνίας.

Ο Χάρης ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια ξεκίνησε να εργάζεται στις ανασκαφές στην Αττική, στην περιοχή των Μεσογείων. Πολλές φορές ερχόταν στις πανεπιστημιακές παραδόσεις με τα ρούχα της δουλειάς αλλά ποτέ δεν κουραζόταν, ήταν ακάματος. Στη συνέχεια, συμμετείχε με επιτυχία στις εξετάσεις εισαγωγής του 2004 στην Αρχαιολογική Υπηρεσία και το 2006 τοποθετήθηκε στην ΛΔ΄ ΕΠΚΑ. Εκεί, ανέπτυξε πλήρως το ευρύτατο πεδίο γνώσεων και τις ιδιαίτερες ικανότητες του ως αρχαιολόγος πεδίου. Διενήργησε δεκάδες αυτοψίες και σωστικές ανασκαφές «οργώνοντας» την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα, συμβάλλοντας στην επικαιροποίηση και τον εμπλουτισμό του αρχαιολογικού χάρτη της Δυτικής Θεσσαλίας. Στο Μαυρομάτι ανέσκαψε και ταύτισε τμήμα υπαίθριου(;) ιερού της ΥΕΧ, ενώ στους αρχαίους Γόμφους (σημερινό Μουζάκι) αποκάλυψε τμήμα της οχύρωσης των ύστερων ρωμαϊκών ή/και πρωτοβυζαντινών χρόνων του καθώς, και ταφές extra muros της ίδιας περιόδου. Στα Τρίκαλα (στην αρχαία Τρίκκη) ξεχωρίζει η συμβολή του στην ανασκαφή τμήματος στωικού κτηρίου ελληνιστικών χρόνων στην πλατεία Ι. Ν. Φανερωμένης, στην περιοχή όπου τοποθετείται από παλαιότερους ερευνητές το Ασκληπιείο της πόλης.

Ο Χάρης υπήρξε προσωπικότητα πολυσχιδής και με πολλά ενδιαφέροντα, που ξεπερνούσαν την αρχαιολογική επιστήμη και με πολλή άνεση δραστηριοποιούνταν και στις θετικές επιστήμες, όπως όταν επιμελήθηκε τη διοργάνωση Ημερίδας «Κρίσεις-Συνέχειες-Ασυνέχειες στην Εξέλιξη του Πολιτισμού του Ελλαδικού Χώρου. Δεδομένα από τη Μελέτη των Αρχαίων Υλικών» για τη Συμβολή των Θετικών Επιστημών στη Μελέτη του Παρελθόντος, που πραγματοποιήθηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο Καρδίτσας το 2012. Είχε, επίσης, λάβει μέρος σε ερευνητικά προγράμματα ελληνικών και ξένων πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων και είχε παραδώσει μαθήματα σεμιναριακού χαρακτήρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Ελληνικό Διεθνές Πανεπιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο, ως προσκεκλημένος ομιλητής.

Το 2012 μετατέθηκε στη Διεύθυνση Διαχείρισης Εθνικού Αρχείου Μνημείων, όπου ξεκίνησε έναν νέο κύκλο γόνιμης δράσης όντας ένας από τους βασικούς συντελεστές της δημιουργίας του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος των Κινητών Μνημείων. Χάρις στην αρχική αυτή ομάδα συναδέλφων, στη συστηματική προσέγγιση και αναλυτική σκέψη του Χάρη, τέθηκαν τα θεμέλια γι’ αυτό που σήμερα απολαμβάνουν οι Υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, ένα ψηφιακό εργαλείο για την ολοκληρωμένη καταγραφή, τεκμηρίωση και διαχείριση των μνημείων με μοναδικούς θησαυρούς ελληνικών αρχαιολογικών όρων. Διότι ο Χάρης, διέθετε ένα σπάνιο ταλέντο: να εμπνέει και να συντονίζει αποτελεσματικά ομάδες, να μεταδίδει σε αυτές το όραμα και τη γνώση του, όπως έκανε από τα πρώτα χρόνια στη ΔΔΕΑΜ μέχρι και τους τελευταίους μήνες, όντας χτυπημένος από την ασθένεια, όταν παρόλα αυτά, ολοκλήρωσε το μεγάλο έργο τεκμηρίωσης στα μουσεία της Ηπείρου, αλλά και κάτι που είχε στην καρδιά του, την καταγραφή και τεκμηρίωση του Μουσείου Καππαδοκικού Ελληνισμού.

Την ασθένεια, που αντιμετώπισε με απίστευτη αισιοδοξία και παλικαριά, συμμετέχοντας ενεργά στον σχεδιασμό των επόμενων μεγάλων έργων της ΔΔΕΑΜ στην Ήπειρο- αγαπημένο τόπο καταγωγής του- και στην Ανατολική Μακεδονία-Θράκη. Για όσους τον ζήσαμε από κοντά, θα μας μείνουν αξέχαστα το βροντερό γέλιο και το μοναδικό χιούμορ του, η ανθρωπιά, η βαθιά κατανόηση και καλοσύνη του για τους ανθρώπους, καθώς και η μεγάλη αγάπη του για τις γάτες. Γευσιγνώστης από τους λίγους και καταπληκτικός μάγειρας, γνώριζε κάθε γωνιά της χώρας όχι μόνον αρχαιολογικά αλλά και γευσιγνωστικά.

Ο Χάρης δεν χωρά σε ένα χαρτί. Ήταν ο αγαπημένος μας φίλος με τον οποίο οι στιγμές που ζήσαμε μαζί έχουν μπει στη θυρίδα του μυαλού με τις πιο πολύτιμες αναμνήσεις" καταλήγει η σχετική ανακοίνωση του συλλόγου.