Απάντηση Β. Μπούτα σε Αλεξάκο για Αχελώο ^Κύριο

Και μαζί με την πολιτική, να αθωώσει και τους διαχειριστές της που βρίσκονται στον δικό του πολιτικό χώρο, φορτώνοντας κάποια ευθύνη, μονομερώς και ιδιοτελώς, στους διαχειριστές της που ανήκουν στη ΝΔ. Όμως, οι ευθύνες ανήκουν και στα δυο κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν εξίσου  - αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ που πολεμάει, με λύσσα, τον έργο – και κανείς δεν μπορεί να τις αποκρύψει.

Και βεβαίως, ο κ. Αλεξάκος επιχειρεί να αθωώσει και τη ΕΕ, η οποία έκανε και κάνει ό,τι μπορεί για να μην ολοκληρωθεί η εκτροπή του Αχελώου, όχι, φυσικά, γιατί έχει «περιβαλλοντικές», ή άλλες ευαισθησίες και ανησυχίες, αλλά, πρωτίστως, επειδή τα ευρωπαϊκά μονοπώλια που εκπροσωπεί δεν θέλουν την ανάπτυξη της αγροτοκτηντροφικής παραγωγής στην Ελλάδα, στην οποία θα συμβάλλει, καθοριστικά, το να έλθει νερό στη Θεσσαλία.         

Καλλιεργεί, εν γνώσει του και επί τούτου, αυταπάτες ο κ. Αλεξάκος, υποστηρίζοντας ότι τάχα με πιο συνετή και πιο άρτια τεχνοκρατική επιχειρηματολογία θα καταφέρουμε να πείσουμε όσους αντιδρούν στο έργο, ώστε το νερό του Αχελώου να κυλίσει προς τη Θεσσαλία.

Όμως δεν φταίει η έλλειψη τεχνοκρατικών επιχειρημάτων. Δε σκοντάφτει εκεί το πράγμα. Υπάρχουν συμφέροντα, και μάλιστα μεγάλα καπιταλιστικά συμφέροντα, που συνδέονται με την υπόθεση της εκτροπής μέρους των νερών του Αχελώου. Αυτά είναι που χρησιμοποιούν διάφορα τερτίπια και τεχνάσματα, προκειμένου, κάθε φορά, να «σκοντάφτει» το έργο, είτε στους «ορνιθολόγους», είτε στους «περιβαλλοντολόγους», είτε δεξιά είτε αριστερά.

Κι αυτό που λέει ο κ. Αλεξάκος πως «δυστυχώς δικαιωνόμαστε οι ελάχιστοι που υποστηρίζαμε τότε, ότι το ζήτημα δεν είναι πλέον πολιτικό, αλλά συμμόρφωσης με τους νόμους και τις οδηγίες της Ε.Ε. για το έργο…», δεν αποτελεί παρά «υπόκλιση» στους νόμους της Ε.Ε. και των ελληνικών κυβερνήσεων που, 30 χρόνια τώρα, κοροϊδεύουν, εν ψυχρώ, το λαό μας για την εκτροπή, ενώ, μέσα σε μια νύχτα, έκαναν τους ίδιους νόμους «κουρελόχαρτο» για τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2004.

Άλλωστε, το τι πρεσβεύει και με ποιούς είναι ο Κ. Αλεξάκος φαίνεται και από το γεγονός ότι στο άρθρο του τάσσεται υπέρ της συμμετοχής  στη διαβόητη «διαβούλευση για την διαχείριση των νερών στη Θεσσαλία», που οργανώνει η κυβέρνηση, μέσω της οποίας επιχειρείται η προώθηση μεγάλων περικοπών στις καλλιέργειες, καθώς και η μη ολοκλήρωση του έργου της εκτροπής του Άνω Ρου του Αχελώου.   

Όταν οι «φίλοι» του έργου εμφανίζονται με τέτοια «όπλα στη φαρέτρα» εναντίον του, τότε δικαίως το αγωνιστικό κίνημα και ο λαός της Θεσσαλίας εξακολουθούν να θέτουν το ερώτημα, «ποιοί είναι οι πραγματικοί φίλοι και ποιοί οι πονηροί εχθροί της εκτροπής του Αχελώου;».

Για μας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το έργο θα γίνει. Όμως, το θέμα είναι να μην γίνει όταν θα έχει συντελεστεί το «έγκλημα». Όταν, δηλαδή, θα έχει ξεκληριστεί ολοκληρωτικά, με τους νόμους της εε και των ελληνικών αστικών κυβερνήσεων, η μικρομεσαία αγροτιά και θα έχει γίνει κυρίαρχη η αντίληψη πως το νερό είναι εμπόρευμα και γι’ αυτό ό, τι έργο γίνεται στην κατεύθυνση αξιοποίησης του νερού θα πληρώνεται από τους χρήστες του, που για τα λαϊκά στρώματα και τους μικρομεσαίους αγρότες θα στοιχίζει πιο ακριβά και από το πετρέλαιο.

Γι’ αυτό η λύση δε βρίσκεται παρά μονάχα στα χέρια του οργανωμένου λαϊκού κινήματος. Αυτό μπορεί «να βάλει τάξη» στα πράγματα και να γίνουν μέσα σε ελάχιστο χρόνο όσα δεν έγιναν 30 χρόνια τώρα για τα νερά της Θεσσαλίας και για την εκτροπή του Αχελώου.

 Κυρίαρχο ζήτημα, βεβαίως, είναι η δύναμη του ΚΚΕ. Εάν το ΚΚΕ είναι αδυνατισμένο αυτά και χειρότερα ακόμα θα γίνονται. Αν, όμως, το ΚΚΕ ενισχυθεί, τότε και το νερό θα κυλίσει στην κοίτη του Πηνειού και ο λαός θα το απολαμβάνει χωρίς μεσάζοντες και διάφορα χαράτσια.

Βαγγέλης Μπούτας

Περιφερειακός Σύμβουλος Λαϊκής Συσπείρωσης Θεσσαλίας

Πρόεδρος Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ν. Καρδίτσας