Ομιλία Θεοχάρη στη Βουλή για την Κύρωση του κώδικα νόμων ^Κύριο

Παρατίθεται το κείμενο της ομιλίας της:

«Όπως ακριβώς ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντά μας ως μέλη της Βουλής των Ελλήνων είναι να νομοθετούμε, να επεξεργαζόμαστε σχέδια νόμων, να προτείνουμε διορθώσεις και να καταλήγουμε, ύστερα από εποικοδομητικό διάλογο, σε όσο το δυνατόν καλύτερα κείμενα, τόσο για τους νομικούς επιστήμονες και τους δικαστικούς λειτουργούς, όσο και για κάθε πολίτη αυτής της χώρας, έτσι είναι αναπόσπαστο μέρος της ευθύνης μας να μεριμνούμε ώστε η νομοθεσία αυτή να είναι κατανοητή, περιεκτική, χωρίς ασάφειες και αποτελεσματική, ώστε να διευκολύνει τον πολίτη αντί να τον κατατροπώνει.

Όμως όπως κάθε ζωντανός οργανισμός μεταβάλλεται για να ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες που δημιουργούνται, έτσι και κάθε κανονιστικό πλαίσιο που ρυθμίζει θέματα τόσο σημαντικά όσο αυτό που συζητάμε σήμερα, την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων, αναπόφευκτο είναι να χρειάζεται πληθώρα νόμων και διατάξεων στην πορεία του χρόνου προκειμένου να καλύπτει όλες τις περιπτώσεις και υποθέσεις οι οποίες μπορεί να προκύψουν σε ένα δημοκρατικό, ευνομούμενο κράτος.

Έχουμε λοιπόν να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο της πολυνομίας, ένα δαιδαλώδες θεσμικό πλαίσιο που καθιστά δύσκολη, εάν όχι αδύνατη, τη σωστή και λειτουργική εφαρμογή των επιμέρους νόμων και διατάξεων, και ακόμη δυσκολότερη την προσφυγή του πολίτη στη δικαιοσύνη προκειμένου να διεκδικήσει το δίκιο του. Από αυτήν την άποψη, η πολυνομία είναι σύμφυτη με την έννοια της γραφειοκρατίας, ένα πλήγμα που απορροφά πολύτιμο χρόνο αλλά και πόρους, ελαχιστοποιώντας την αποτελεσματικότητα φορέων και υπηρεσιών.

Είναι προφανές, λοιπόν, ότι η ανάγκη κωδικοποίησης της νομοθεσίας είναι επιτακτική. Όχι μόνο σε πρακτικό επίπεδο, αφού είναι απαραίτητη για να προσπεράσουμε τον ύφαλο της ασάφειας και των αντιφατικών ρυθμίσεων, αλλά και ως πολιτική πράξη, καθώς πρωταρχικό μέλημα κάθε δημοκρατικού κράτους είναι η προστασία του πολίτη.

Η κωδικοποίηση της νομοθεσίας αυτής είναι ιδιαίτερα σημαντική στην τρέχουσα συγκυρία, αφού τόσο τα άλματα της τεχνολογίας όσο και η οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της στις εργασιακές σχέσεις προστάζουν τη σύνθεση της υφιστάμενης νομοθεσίας από το 1920 έως σήμερα, για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων σε έναν ενιαίο, σαφή κώδικα νόμων.

Ο κώδικας νόμων που καλούμαστε να κυρώσουμε σήμερα αποτελεί αποτέλεσμα μακράς προσπάθειας, τόσο της δικής μας όσο και της προηγούμενης κυβέρνησης, για την κωδικοποίηση 130 νομοθετημάτων. Είναι, όμως, μόνο η αρχή. Ξεκινώντας με βάση την κωδικοποιημένη νομοθεσία, μπορούμε εύκολα και γρήγορα να αρχίσουμε την προσπάθεια επανεξέτασης του ίδιου του περιεχομένου των διατάξεων, να διορθώσουμε λάθη ή παραλείψεις του παρελθόντος, να αφαιρέσουμε ανενεργές διατάξεις που δεν προσφέρουν καμία αξία στην ισχύουσα νομοθεσία, να αναπροσαρμόσουμε εκείνες που δεν είναι εφαρμόσιμες στην πράξη, και, βεβαίως, να επικαιροποιήσουμε όσες είναι πεπαλαιωμένες ή δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες της σημερινής αγοράς εργασίας.

Ένα παράδειγμα διατάξεων που θα πρέπει να επανεξετάσουμε είναι εκείνες που αφορούν στα εργατικά ατυχήματα, αλλά και στην επικινδυνότητα κάποιων επαγγελμάτων. Δεν μπορούμε, για παράδειγμα, να ταξινομούμε το επάγγελμα του γεωργού ή του κτηνοτρόφου ως χαμηλής επικινδυνότητας για τον εργαζόμενο. Μιλάμε για ανθρώπους που εργάζονται στην ύπαιθρο και όχι σε ένα γραφείο, που έχουν καθημερινή επαφή με χημικά και φυτοφάρμακα και που χειρίζονται βαριά οχήματα και μηχανήματα. Αλλάζοντας την ταξινόμηση αυτή δεν προστατεύουμε μόνο τους ίδιους τους εργαζομένους, αλλά και τα τόσο επιβαρυμένα ασφαλιστικά ταμεία, που πληρώνουν κι αυτά τις συνέπειες της έλλειψης υγείας και ασφάλειας στην εργασία.

Για να αποφύγουμε τις συνέπειες αυτές, πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερο βάρος στην πρόληψη. Να διαμορφώσουμε τη νομοθεσία και να τιθασσεύσουμε την οικονομία της αγοράς προκειμένου να εξασφαλίσουμε τέτοια επίπεδα υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων ώστε ο κώδικας που συζητάμε σήμερα να αποτελεί χρήσιμο εργαλείο και όχι μέσο θεραπείας ή περιστολής.

Και, βέβαια, αυτό που θα πρέπει να εξασφαλίσουμε και θα πρέπει να αποτελέσει κοινό στόχο όλων, κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, κράτους και πολιτών, εργοδοτών και εργαζομένων, είναι η σωστή εφαρμογή της νομοθεσίας. Οι εργοδότες να διασφαλίζουν συνθήκες υγείας και ασφάλειας για τους εργαζομένους και οι εργαζόμενοι να γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας να διαπιστώνει παραβάσεις και να μεσολαβεί άμεσα ώστε αυτές να εξαλείφονται και να τιμωρούνται. Όλοι μας να φροντίζουμε ώστε τα τυχόν προβλήματα να αναδεικνύονται και να αντιμετωπίζονται, αντί να καλύπτονται και να αποσιωπούνται.

Γι’ αυτό και είναι τόσο σημαντικό έργο η κωδικοποίηση του συνόλου των νόμων που αφορούν στην υγεία και την ασφάλεια των πολιτών. Σαφείς, επίκαιροι νόμοι σημαίνουν ορθή και ταχεία εφαρμογή, σημαίνουν εύκολη πρόσβαση και χρήση τους από εργαζόμενους και εργοδότες. Σημαίνουν ασφαλές, υγιές εργασιακό περιβάλλον, καλές εργασιακές σχέσεις».