Ενεργές οι αγωγές της Κτηματικής Υπηρεσίας σε βάρος εκατοντάδων Καρδιτσιωτών ιδιοκτητών ακινήτων ^Κύριο

Το θέμα είχε πάρει μεγάλες διαστάσεις πριν από 2 περίπου χρόνια, όταν είχαν αρχίσει να επιδίδονται μαζικά στους ιδιοκτήτες οι αγωγές της Κτηματικής Υπηρεσίας. Λόγω της έντονης κοινωνικής αναστάτωσης που προκάλεσε πήρε διαστάσεις, έφτασε στη Βουλή με ερώτηση του πρώην βουλευτή κ. Σπ. Λάππα, υπήρξαν  επαφές των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος με αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες και με δεδομένο ότι αντίστοιχα ζητήματα είχαν ανακύψει και στην υπόλοιπη Επικράτεια, ξεκίνησε μια γενικότερη προσπάθεια νομοθετικής ρύθμισης.

Τελικά νομοθετική ρύθμιση που να επιλύει το ζήτημα εκτός δικαστηρίων δεν έγινε ποτέ, όπως ήλπιζαν οι εκατοντάδες συμπολίτες που συνεχίζουν να αγωνιούν για τις περιουσίες τους, ούτε η Κτηματική Υπηρεσία απέσυρε τις αγωγές, οι οποίες συνεχίζουν να φθάνουν στα χέρια συμπολιτών, καθώς ο αριθμός τους είναι πολύ μεγάλος και η διαδικασία διεκπεραίωσης χρονοβόρα.

Βέβαια, όσες από τις αγωγές εκδικάστηκαν μέχρι στιγμής από το Πρωτοδικείο Καρδίτσας έχουν απορριφθεί προκαλώντας την ανακούφιση των εμπλεκομένων συμπολιτών και την συγκρατημένη αισιοδοξία των υπολοίπων που αναμένουν τη σειρά τους. Πάντως πρόκειται για πρωτόδικες αποφάσεις για κάποιες από τις οποίες υποβλήθηκαν ήδη εφέσεις από τους εκπροσώπους του Δημοσίου που σημαίνει ότι η δικαστική περιπέτεια των εμπλεκομένων θα έχει συνέχεια και θα απαιτήσει σίγουρα πρόσθετα έξοδα από την πλευρά τους πέρα από την παράταση της αγωνίας τους.

Υπενθυμίζεται ότι η Κτηματική Υπηρεσία αμφισβητεί την ιδιοκτησία εκατοντάδων συμπολιτών στα εν λόγω ακίνητα, υποστηρίζοντας ότι βρίσκονται σε έκταση που ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο στο οποίο περιήλθε μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας από τον Τουρκικό ζυγό, σύμφωνα με την σύμβαση της Κωνσταντινουπόλεως της 20 Ιουνίου-2 Ιουλίου 1881. Η Κτηματική Υπηρεσία στις αγωγές της αφού επικαλείται τα προγενέστερα τρία πρωτόκολλα του Λονδίνου, τη Συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως του 1832, με τα οποία πρωτοιδρύθηκε το Ελληνικό Κράτος και μια σειρά άλλων διαταγμάτων και άρθρων του Αναγκαστικού Νόμου 1539/1938 και του Αστικού Κώδικα επισημαίνει ότι η έκταση που διεκδικεί  καταγράφηκε από την τότε Οικονομική Εφορία Καρδίτσας ως ανέκαθεν δημόσιο κτήμα, με διαδοχή από το Τουρκικό Δημόσιο, όπως περιγράφεται παραπάνω. Το Ελληνικό Δημόσιο είχε προχωρήσει σε κάποιες ενέργειες διεκδίκησης το 1913, το 1914, το 1915 και το 1940 χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα

Πλέον έχει επανέλθει δυναμικά διεκδικώντας και μάλιστα με τον πλέον δυναμικό τρόπο την έκταση αυτή η οποία στην πορεία των χρόνων έχει οικοδομηθεί και αποτελεί πλέον την «καρδιά» του αστικού ιστού, στη διεκδίκησή τους. Το λόγο έχει η Δικαιοσύνη.

Κωστής Κριτσιάνης