Η Καρδίτσα μίλησε: ΌΧΙ περικοπές στην Παιδεία ^Κύριο

Στην ομιλία του ο Βασίλης Κρανιάς, μέλος της Γραμματείας Καρδίτσας του ΠΑΜΕ τόνισε:

Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ, εργάτες, αγρότες, μικροεπαγγελματίες, εκπαιδευτικοί, μαθητές, φοιτητές, για να εκφράσουμε την αντίθεσή μας στις αρνητικές εξελίξεις στο χώρο της παιδείας που στη φάση αυτή υλοποιούνται με την κατάργηση χιλιάδων σχολικών μονάδων πανελλαδικά.

Όμως συνάδελφοι και φίλοι, ανησυχούμε και για άλλα ζητήματα.

Από προχτές ξανάρθαν στη γειτονιά μας οι δολοφόνοι ιμπεριαλιστές με μπροστάρη την ΕΕ, τη Γαλλία και τη Βρετανία και βομβαρδίζουν το λαό της Λιβύης. Για τα πετρέλαια και τις νέες εστίες κερδοφορίας που δημιουργούνται για το κεφάλαιο. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την στήριξη της Ν.Δ και της Δη.Συ. εμπλέκει τη χώρα μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς των δολοφόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, δίνοντας τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα εδάφη μας. Τους καταγγέλλουμε και απαιτούμε: Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών. Καμιά εμπλοκή της χώρας μας. Να κλείσει τώρα η βάση της Σούδας και το Άκτιο, να μη δοθεί κανένας ελληνικός χώρος, στεριά, αέρας  ή θάλασσα στο νέο μακελειό.

Αυτός που θα την πληρώσει θα είναι ο λαός της Λιβύης και οι λαοί της περιοχής … οι φύλαρχοι και οι ‘’καντάφηδες’’ πάλι θα έχουν μερίδιο στην εξουσία την επόμενη μέρα, είτε κάνουν κουμάντο οι Ευρωπαίοι είτε οι Αμερικάνοι «ιμπεριαληστές». Ο λαός της Λιβύης θα πληρώσει με το αίμα του τον ανταγωνισμό των μεγάλων επιχειρήσεων στην περιοχή.

Φίλοι και φίλες,

Και σε μας εδώ, για τα μεγάλα συμφέροντα κλείνουν τα σχολεία. Είναι στα πλαίσια των σχεδίων της κυβέρνησης για υποταγή της παιδείας στην επιχειρηματικότητα και στην κερδοφορία, που βοηθάει και αυτό μαζί με τα άλλα μέτρα, να μεταφερθούν τα βάρη της οικονομικής κρίσης στα λαϊκά στρώματα.

Ακούσατε να κάνουν κάτι για τα 600 δις που έχουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες στις ξένες τράπεζες; Οι επιχειρηματίες δεν έχουν αρκετά στα θησαυροφυλάκιά τους, ενώ του εργάτη, του αγρότη, του μικρομαγαζάτορα, του συνταξιούχου, του περισσεύουν και τον βάζουν να πληρώσει τα κλεμμένα τους. Σκάβουν το λάκκο της φτωχολογιάς, έχουν βάλλει στην καρμανιόλα το σύνολο των δικαιωμάτων μας, ολόκληρη η ζωή και το μέλλον των παιδιών μας. Οι αποφάσεις τους έχουν ενιαίο χαρακτήρα, ενιαία στόχευση, είναι ένα συνολικό αντιδραστικό πακέτο, ισοδυναμούν με αργό θάνατο για κάθε λαϊκή οικογένεια. Και να φανταστεί κανείς ότι είμαστε ακόμα στην αρχή!

Είτε με την περικοπή των μισθών και συντάξεων, είτε με το φορολογικό και την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, είτε με τον Καλλικράτη στην παιδεία, ένα πράγμα πετυχαίνουν: κάνουν πιο φθηνά τα μεροκάματα, τον εργάτη, τον κάνουν να δουλεύει για ένα κομμάτι ψωμί. Με δυο λόγια: φορτώνουν την κρίση στους εργαζόμενους για να θησαυρίσουν οι κηφήνες και οι μεγαλοκαρχαρίες.

Ακριβώς αυτόν τον στόχο υπηρετεί το λεγόμενο ‘’νέο σχολείο’’, το σχολείο της αγοράς. Χτυπάει κατ’ ευθείαν στη τσέπη των γονιών, αλλά για να στεριώσει σε βάθος χρόνου χτυπάει και το μυαλό των μαθητών.

Τα σχολεία, ανάλογα με τις επιδόσεις των παιδιών, θα χωρίζονται σε κατηγορίες, σε σχολεία που θα πηγαίνουν τα παιδιά της κοινωνικής αφρόκρεμας και σε σχολεία που θα πηγαίνουν τα παιδιά της φτωχολογιάς. Ανάλογα με τις επιδόσεις των παιδιών, θα βαθμολογούνται τα σχολεία και ανάλογα με το βαθμό τους θα χρηματοδοτούνται. Αυτό θα οδηγήσει στο κλείσιμο και άλλων σχολείων και στην ανεργία και άλλων εκπαιδευτικών. Οι καταργήσεις σχολείων που ανακοινώθηκαν είναι το πρώτο πακέτο και μην έχει κανείς αυταπάτες για την συνέχεια. Τα φροντιστήρια θα θεριεύσουν και θα μας ξεπαραδιάσουν…. Και μιλάνε για δωρεάν παιδεία … Η αλήθεια είναι ότι φτιάχνουν μια παιδεία ακόμα πιο ταξική.

Ο διευθυντής του νέου σχολείου της αγοράς θα είναι ένα στέλεχος που θα διοικεί μια επιχείρηση και μαζί με το σύλλογο δασκάλων ή καθηγητών θα ψάχνει να βρει λεφτά για το σχολείο, να βρει χορηγούς και σπόνσορες. Το σχολείο θα πάρει χαρακτηριστικά Ανώνυμης Εταιρείας.

Σε αυτό θα βοηθήσει ο Καλλικράτης. Τα σχολεία θα ανήκουν στην Τοπική Διοίκηση και θα λειτουργούν ανταποδοτικά, δηλαδή από τις τσέπες των γονιών. Ξέρετε ότι οι Δήμοι με την πολιτική που ακολουθείται τόσα χρόνια αδυνατούν να συντηρήσουν τα σχολεία, πόσο μάλλον να τα λειτουργήσουν, οπότε με το μπάσιμο των χορηγών ουσιαστικά ‘’θα τα πουλήσουν’’.  Οδηγούμαστε στο να πληρώνει ο γονιός τα πάντα. Ήδη, σήμερα σε πολλά σχολεία, οι γονείς καλούνται να πληρώσουν για τις καθημερινές ανάγκες, έχουν περικοπεί τα κονδύλια για την μεταφορά των μαθητών, ενώ στις κυβερνητικές εξαγγελίες δεν αναφέρεται πουθενά η ευθύνη του κράτους για τη μεταφορά!

(Ξέρετε ότι ο Δήμος Καρδίτσας, για παράδειγμα, έχει εδώ και μήνες απλήρωτους τους εργαζόμενους, ξέρετε ότι οι συμβασιούχες καθαρίστριες των σχολείων σε όλο το νομό απολύονται και μάλιστα απλήρωτες κλπ. ξέρετε ότι ο Δήμος Σοφάδων κατήργησε τις επιχειρήσεις αλλά οι απολυμένοι δεν πήραν τα μεροκάματά τους – βγάλτε συμπεράσματα …).

Το σχολείο που φτιάχνουν, στοχεύει κυρίως τα μυαλά των παιδιών. Το πρόγραμμα σπουδών θα το διαμορφώνει, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, η εταιρεία που θα είναι χορηγός ή σπόνσορας.  Τα παιδιά μας δεν θα μαθαίνουν τα ίδια πράγματα. Άλλα θα μαθαίνουν στο ένα σχολείο και άλλα στο άλλο. Θα μαθαίνουν αυτά που θα βάζει ως αντικείμενο μάθησης η κάθε επιχείρηση-χορηγός. Ο στόχος τους είναι φανερός: Θέλουν να «χαζέψουν», να αποβλακώσουν τελείως τα παιδιά, να ζουν με την αμάθεια και τα ψέματα, να τα μάθουν από γεννησιμιού τους ότι κουμάντο στη ζωή κάνουν οι επιχειρήσεις και τα λαμόγια που τις λυμαίνονται. Δεν μπορεί να εμπιστευτούμε τα μυαλά και το μέλλον των παιδιών μας στα χέρια των επιχειρήσεων.

Η κυβέρνηση και οι ντόπιοι εκπρόσωποί της, προκειμένου να περάσει εύκολα στη συνείδηση των εργαζομένων και της νεολαίας το νέο σχολείο, χρυσώνουν το χάπι με ωραίες λέξεις για ίσες ευκαιρίες κλπ. Δεν μας εξηγούν όμως πως μπορεί να συμβαδίζει αυτό με τάξεις των 25 και 30 μαθητών; Ποιος μπορεί να διδάξει σε τάξη 30 μαθητών και ποιος μαθητής μπορεί να μάθει;

Ποια είναι η ουσία των αλλαγών; Η βασική εκπαίδευση μετατρέπεται στο ελάχιστο μορφωτικό υπόβαθρο: να ξέρουν τα παιδιά ίσα – ίσα ανάγνωση και γραφή, αρίθμηση, επικοινωνία σε ξένες γλώσσες και χειρισμό ηλεκτρονικού υπολογιστή, που θα συμπληρώνεται κάθε φορά από μια βραχυπρόθεσμη επαγγελματική κατάρτιση. Η «διά βίου μάθηση» αποτελεί αντιδραστική εξέλιξη για την κοινωνία. Ενώ σήμερα η τεχνολογία και η επιστήμη δίνουν τη δυνατότητα ολόπλευρης μόρφωσης, το κεφάλαιο περιορίζει αυτή την ανάγκη στην απόκτηση των αναγκαίων ελάχιστων γνώσεων για την αναπαραγωγή του φθηνού και ευέλικτου εργατικού δυναμικού.

Όλες οι κυβερνήσεις και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ έχουν ‘’ευαγγέλιο’’ την οδηγία της Μπολώνια όπως εξειδικεύτηκε στην Πράγα και το Βερολίνο και έναν ολόκληρο σχεδιασμό για το «νέο» σχολείο, που ξεπερνά τη μείωση κονδυλίων. Δεν κάνουν δηλαδή ότι κάνουν μόνο για να εξοικονομήσουν χρήματα (παρόλο που και αυτό θα συμβεί) και φυσικά δεν είναι θέμα παιδαγωγικών ή αντιπαιδαγωγικών κριτηρίων που λένε οι υποστηρικτές τους. Οι συγχωνεύσεις και καταργήσεις είναι ένα στάδιο του σχεδίου για να αλλάξουν τελείως το σχολείο γκρεμίζοντας ότι έχει απομείνει απ' το δημόσιο χαρακτήρα του. Παύει το κράτος να έχει την υποχρέωση να μάθει γράμματα στο λαό !!! Για τον ίδιο λόγο μετατρέπουν τα πανεπιστήμια σε επιχειρήσεις και τους φοιτητές σε πελάτες με στόχο, όχι μόνο να συνδεθούν τα ιδρύματα με την «αγορά», αλλά και το περιεχόμενο σπουδών, με προγράμματα «μενού», χωρίς επιστημονική συνοχή, να δίνουν τελικά πτυχία χωρίς αντίκρισμα, που θα πρέπει να «ανανεώνονται δια βίου» με καταρτίσεις.

Φίλοι και φίλες

Η κυβέρνηση για να μας τουμπάρει θα κάνει ελιγμούς σε ορισμένες συνενώσεις, υποστηρίζοντας πως θα κάνει «διορθώσεις», για επιμέρους ζητήματα. Εκεί, όμως, που δεν είναι καθόλου διατεθειμένη να υποχωρήσει, είναι στο συνολικό σχεδιασμό της για το σχολείο της «αγοράς».

Ανεξάρτητα, πάντως, απ' το ρυθμό εφαρμογής των μέτρων για το «νέο» σχολείο της «αγοράς» η κατεύθυνση δεν αλλάζει. Οι συγχωνεύσεις είναι βασικό εργαλείο για την κυβέρνηση, ώστε να σχεδιάσει το σχολείο που θα χωρίζει τα παιδιά σε αυτά που «παίρνουν τα γράμματα» και εκείνα που «δεν μπορούν»! Η εξέλιξη αυτή συνιστά αντιδραστική στροφή. Γυρίζει την κοινωνία πίσω.

Για την κυβέρνηση δεν είναι πρώτα ο μαθητής αλλά πρώτα ο επενδυτής! Το αποτέλεσμα θα είναι εγκληματικό. Τα περισσότερα παιδιά θα μείνουν αμόρφωτα και ένα μεγάλο μέρος λειτουργικά αναλφάβητο. Εξ΄ άλλου το υπουργείο Παιδείας δηλώνει ξεκάθαρα ότι δε χρειάζεται όλοι να έχουν γενική μόρφωση.

Στο περίφημο Φινλανδικό μοντέλο, με την έμφαση στις δεξιότητες, το επίπεδο των μαθητών χειροτέρευσε. Απέκτησε όμως η Φινλανδία μια ανατριχιαστική πρωτιά: στις αυτοκτονίες μαθητών!

Οι αλλαγές δεν επηρεάζουν μόνο το μαθητή. Θα καταργηθούν χιλιάδες θέσεις εκπαιδευτικών. Με το νέο μισθολόγιο και την αξιολόγηση ο μισθός του εκπαιδευτικού θα συνδέεται με την «ικανότητά» του να λειτουργεί το σχολείο με επιχειρηματικά κριτήρια, να καλλιεργεί στα παιδιά «ευρωπαϊκή συνείδηση» κλπ Είναι φανερό ότι θα χτυπήσουν αλύπητα τα εναπομείναντα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, γιατί το σχολείο, που δουλεύει με επιχειρηματικά κριτήρια δε λογαριάζει εργασιακά δικαιώματα. Θέλει εκπαιδευτικούς με σκυμμένο κεφάλι. Η Ε.Ε., η κυβέρνηση, το κεφάλαιο, απαιτούν εργαζόμενους χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, που θα δουλεύουν ήλιο με ήλιο, που θα μάθουν να αλλάζουν 6-7 δουλειές στη ζωή τους. Αυτόν τον εργαζόμενο θέλουν να ετοιμάσουν με το «νέο σχολείο» που φτιάχνουν: να μη σκέφτεται, να μη μιλάει, να μη ζητάει !

Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε και ο εκπαιδευτικός πρέπει να σταθεί στο ύψος του, μέσα στην τάξη και έξω από αυτή: με τη διδασκαλία, αλλά και τη στάση ζωής να διδάξει ότι υπάρχουν αξίες, υπάρχουν ιδανικά και αυτά βρίσκονται στο δρόμο του αγώνα, για δικαιώματα, για μεροκάματο, στο δρόμο για τη λαϊκή παιδεία. Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε είναι ανάγκη να μπει στο επίκεντρο του αγώνα η πάλη για ένα εκπαιδευτικό σύστημα, για ένα σχολείο που θα μορφώνει όλα τα παιδιά χωρίς περιορισμούς και ταξικές διακρίσεις.

Να ξεκαθαρίσουμε κάποια ζητήματα:  το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΥ, η ΠΑΣΕΒΕ, το ΜΑΣ, ο Σύλλογος Γυναικών Καρδίτσας, διαφωνούμε με την συγχώνευση και κατάργηση των σχολείων.

Αυτό δε σημαίνει ότι αποδεχόμαστε το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα, ότι τώρα δεν υπάρχουν προβλήματα, ότι τώρα τα σχολεία είναι  εντάξει και μαθαίνουν γράμματα στα παιδιά μας, ότι η παιδεία τώρα υπηρετεί το λαό. ΟΧΙ. Τα δις που ξοδεύονται κάθε χρόνο για φροντιστήρια αποδεικνύουν ότι το σύστημα είναι σάπιο, και θα σαπίσει ακόμα περισσότερο. Η ανεργία που μαστίζει τα παιδιά μας αποδεικνύει ότι δεν είναι αρκετό το απολυτήριο ή το πτυχίο για δουλειά. Δεν είναι μόνο να έχεις σχολείο στο χωριό και να μην είναι ο μαθητής στους δρόμους. Πρέπει να έχει κτίρια σωστά, βιβλία σωστά, δασκάλους και καθηγητές μόνιμους, δαπάνες για την παιδεία, δημόσια και δωρεάν παιδεία κλπ. Πρέπει να έχεις μεροκάματο, δουλειά, δημόσια και δωρεάν υγεία και περίθαλψη, καλή σύνταξη. Αν αυτά λείπουν, ούτε οικογένεια μπορείς να κάνεις, ούτε να την ζήσεις μπορείς, αν κάνεις. Και δυστυχώς με την πολιτική που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, εναλλάξ, τα ξεπούλησαν όλα. Με την ΚΑΠ ξεκλήρισαν τους αγρότες και ρήμαξαν τα χωριά. Με το κλείσιμο των σχολείων θα ερημώσουν ακόμα περισσότερο. Οι πόλεις γέμισαν ανέργους. Μεθαύριο στις 25 του μήνα στη σύνοδο κορυφής επικυρώνουν νέα αντιλαϊκά μέτρα, αυξήσεις ορίων ηλικίας, μειώσεις, μισθών, απολύσεις κλπ.

Τα σχέδια, που εφαρμόζει σήμερα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έχουν στη γενική τους κατεύθυνση τη συμφωνία και τη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, παρά την προσπάθεια που κάνουν σήμερα υποκριτικά αυτές οι δυνάμεις, οι οποίες μαζί με μερίδα του ΠΑΣΟΚ ασκούν δήθεν κριτική στις συγχωνεύσεις και καλούν σε κινητοποιήσεις. Αυτοί που έπιναν πριν μερικούς μήνες νερό στο όνομα του «Καλλικράτη», αυτοί που θεωρούν το μνημόνιο και την αντιλαϊκή λαίλαπα αναγκαία «για να σωθεί η χώρα», δεν μπορούν σήμερα να μιλούν για τα σχολεία και την μόρφωση των παιδιών της εργατικής τάξης, της αγροτιάς και των άλλων λαϊκών στρωμάτων που τέντωσαν κυριολεκτικά στη φτώχεια.

Οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, οι τοπικοί αιρετοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στο νομό μας, οι βουλευτές του Νομού μας συνειδητά αποκρύπτουν την πραγματική ουσία των καταργήσεων των σχολείων, (δεν είναι άσχετοι να μην καταλαβαίνουν).

Γυρίζουν στα χωριά, κάνουν δηλώσεις στον τύπο και υποκριτικά «στηρίζουν» τάχα τη δίκαια αγανάκτηση των γονιών, των καθηγητών αλλά και των μαθητών, με υποσχέσεις και δήθεν κατανόηση στα δίκαια αιτήματα για να μην κλείσει το τάδε σχολείο. Λένε γενικά «όχι στις συγχωνεύσεις» ή λένε «όχι στις συγχωνεύσεις χωρίς κριτήρια» ή είναι υπέρ μιας «καλύτερης και πιο δίκαιας» τάχα συγχώνευσης με «παιδαγωγικά κριτήρια», λένε ότι το κλείσιμο σχολείων γίνεται μόνο για οικονομικούς λόγους κλπ. Συνειδητά κρύβουν την ουσία: ότι δηλαδή συμφωνούν και στηρίζουν το νέο σχολείο της αγοράς και την ανάπτυξη επιχειρηματικής δράσης στην Παιδεία. Αναπαράγουν τα ιδεολογήματα «περί κατοχής από την Τρόικα που ζητάει περικοπές» και γι αυτό τάχα κλείνουν τα σχολεία, αθωώνοντας έτσι την κυβέρνηση και συσκοτίζοντας τον ταξικό χαρακτήρα της καπιταλιστικής κρίσης. Την ώρα που σαρώνονται τα πάντα, αυτοί εκλιπαρούν την κυβέρνηση για διάλογο για να γίνουν καλύτερες ή λιγότερες οι συγχωνεύσεις ! Ε, αρκετά, δεν πάει άλλο, και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ακέραια !!!

Φίλες και φίλοι

Για να πετύχουμε κάποιες αλλαγές προς όφελός μας, για να μην περάσουν οι καταργήσεις σχολείων, να υπερασπίσουμε τα μεροκάματα, να περιορίσουμε τις απολύσεις, χρειάζεται σκληρός αγώνας, σε κοινό μέτωπο εργατών, αγροτών, μικρών ΕΒΕ κλπ. Μπορούμε να το κάνουμε πράξη και να τους τρομάξουμε!

Την Κυριακή 27 Μάρτη στο Κιλελέρ όλοι μαζί να διαδηλώσουμε κατά της πολιτικής που ρημάζει τα χωριά μας, είτε με τις καταργήσεις σχολείων, είτε με τα οικονομικά μέτρα. Την Τετάρτη στις 30 Μάρτη θα είμαστε πάλι εδώ για την κατάργηση των σχολείων και πρέπει να είμαστε περισσότεροι ! τι να κάνουμε, αν αράξουμε στις καφετέριες και περιμένουμε να αλλάξουν τα πράγματα παρακαλώντας τους κυβερνητικούς υπαλλήλους, τη βάψαμε !!!

Χρειάζεται σκληρός αγώνας, μαζικός, ταξικός. Όμως δε θα λυθεί το πρόβλημα οριστικά!

Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε έχουμε ανάγκη από μια παιδεία, υγεία, πρόνοια αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν για όλους. Να καταργηθούν τα παραμάγαζα και οι έμποροι στους τομείς αυτούς. Υπάρχει πλούτος και φτάνει για όλους αρκεί να φύγουν από τη μέση τα καπιταλιστικά παράσιτα της κοινωνίας. Για να γίνουν πράξη όλα αυτά, ένα πράγμα πρέπει να αλλάξει οπωσδήποτε: πρέπει να αλλάξει χέρια η εξουσία. Όχι στη λογική της κυβερνητικής εναλλαγής, αλλά να περάσει η εξουσία στα χέρια της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Όσο την εξουσία έχουν οι επιχειρηματίες και τα τσιράκια τους δεν αλλάζει τίποτα για το καλό μας.

Αυτός είναι ο δρόμος που θα κατοχυρώσει και θα διευρύνει το σύνολο των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζομένων λαϊκών στρωμάτων.

Είναι υπόθεση καθημερινή, υπόθεση πάλης του σήμερα και όχι του μέλλοντος !

Είναι υπόθεση που αφορά το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας.