Άδεια εμπορίας από 13 Νοεμβρίου 2025 και για 11 έτη, χορήγησε ο Δήμος Μουζακίου στην εταιρεία εμφιάλωσης νερού ^Κύριο

Η άδεια έχει ισχύ από την ημέρα λήψης της απόφασης και λήγει το 2036.

Όπως καταγράφηκε από τις τοποθετήσεις και διευκρινίστηκε από τις απαντήσεις σε ερωτήματα δημοτικών συμβούλων η εταιρεία υπέβαλε αίτηση για την χορήγηση άδειας στις 7 Απριλίου του 2023. Το δημοτικό συμβούλιο, στις 24 Μαΐου του 2023 έφερε το θέμα στην ημερήσια διάταξη αλλά ανέβαλε την συζήτηση, διότι, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο δήμαρχος κ. Στάθης, δεν είχε προσκομισθεί από την εταιρεία έγγραφο σύμφωνης γνώμης της Υγειονομικής Υπηρεσίας της Περιφέρειας για την καταλληλότητα του νερού.

Το έγγραφο προσκομίστηκε στον Δήμο στις 25 Σεπτεμβρίου του 2025 και στη σημερινή (13/11) συνεδρίαση ο Δήμος κλήθηκε να πάρει απόφαση και η εισήγηση ήταν θετική προς την χορήγηση της άδειας από την ημέρα λήψης της απόφασης, δηλαδή από 13 Νοεμβρίου 2025. Παράλληλα προσδιόρισε την ισχύ της μέχρι το 2036, όπως προβλέπει η ΑΕΠΟ (Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων), κάτι που επιβάλει, κατά τον εισηγητή, ο νόμος.

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με τον δήμαρχο και τον νομικό σύμβουλο, με το πέρας των 50 ημερών από την αναβολή της απόφασης και θεωρώντας ότι ο φάκελος είναι πλήρης, θεώρησε επίσης και συνεχίζει να θεωρεί ότι έχει άδεια. Ουσιαστικά είπε ο νομικός σύμβουλος «παρέκαμψε» την απουσία της βεβαίωσης βασιζόμενη στο γεγονός ότι εμπορεύεται το νερό, άρα είναι κατάλληλο.

Μάλιστα ο κ. Στάθης σημείωσε πως είχε γίνει μήνυση στον Δήμο για τη μη χορήγηση άδειας, με τις δικαστικές αρχές να δικαιώνουν τον Δήμο, οπότε μετά από δύο χρόνια ήρθε το έγγραφο που έλλειπε. Από τη στιγμή που ο φάκελος είναι πλέον πλήρης είναι νομική υποχρέωση του Δήμου να χορηγήσει την άδεια, αλλά δεν υπάρχει αναδρομική ισχύ όπως αιτήθηκε η εταιρεία.

Ένας από τους προβληματισμούς που τέθηκε από τον κ. Σερίφη ήταν κατά πόσο ισχύει η αίτηση του 2023 ή πρέπει να γίνει άλλη για να λάβει την απόφαση ο Δήμος. Η απάντηση του νομικού συμβούλου ήταν πως η αίτηση δεν αποσύρθηκε, ούτε αμφισβητήθηκε ποτέ, οπότε θεωρούμε ότι έχει ισχύ.

Επίσης, σε ερώτημα του κ. Φροξυλιά για το αν υπάρχει άλλη δυνατότητα παρέμβασης του Δήμου πέραν της άδειας εμπορίου, η απάντηση ήταν αρνητική, ενώ ξεκαθαρίστηκε πως η απόφαση δεν έχει καμία σχέση με τη ποσότητα του νερού και την ιδιοκτησία της πηγής, δύο στοιχεία για τα οποία υπάρχει δικαστική διαμάχη μεταξύ Δήμου και Εταιρείας, όπως υπογράμμισε ο δήμαρχος.

Ένα σημείο που «φόρτωσε» πολλή συζήτηση ήταν η άποψη που εξέφρασε και διατήρησε ως το τέλος ο κ. Σερίφης για το αν θα πρέπει η χρονική διάρκεια να βασιστεί στην ΑΕΠΟ ή αν θα πρέπει να προσδιοριστεί με βάση την απόφαση της Αποκεντρωμένης για την άδεια εμφιάλωσης, που μιλά για λήξη το 2028. Ο κ. Σερίφης υποστήριξε ότι η ΑΕΠΟ βασίζεται στην Αποκεντρωμένη καθώς δεν μπορεί κάποιος να έχει άδεια εμπορίου χωρίς άδεια εμφιάλωσης. Από την πλευρά της Δημοτικής Αρχής υποστηρίχθηκε ότι η ΑΕΠΟ είναι δεσμευτική.

Στο 5‰ για νερό και στο 3,5‰ για χυμό το δικαίωμα εμπορίας

Νωρίτερα καθορίσθηκε η επιβολή δικαιώματος επί της εμπορίας σε 5‰ (5 τοις χιλίοις) για νερό και 3,5‰ (3,5 τοις χιλίοις) όταν γίνεται πρόσμιξη του νερού με χυμούς, σύμφωνα με τον νόμο που ισχύει από το 2023 και μετά.

Επί της ουσίας τα παραπάνω ποσοστά δεν ήταν συζητήσιμα αφού προβλέπονται από διάταξη για όλες τις ανάλογες περιπτώσεις. Παρόλα αυτά υπήρξε μία σχετική συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Για του λόγου του αληθές ο κ. Γκινής υποστήριξε ότι από την στιγμή που το νερό ανήκει στον Δήμο θα πρέπει ο Δήμος να μπορεί να πάρει κάτι περισσότερο και δήλωσε ότι συμφωνεί με την εμπορία αλλά όχι για τις τιμές.

Από την πλευρά του ο κ. Σερίφης κατηγόρησε την εταιρεία ότι είχε συμφωνήσει με την Κοινότητα Βατσουνιάς για 15‰ (15 τοις χιλίοις) και μετά υπαναχώρησε και δήλωσε ότι δεν πληρώνει αυτό το ποσοστό. Κι έρχεται, συμπλήρωσε, το κράτος κάνει νόμο και καταργεί κάθε δικαίωμα των ΟΤΑ να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο. Επιπλέον, χαρακτήρισε λανθασμένη όλη τη νομοθεσία.

Τέλος η κ. Καραμπέκου υπενθύμισε ότι το Δ.Σ. στην προηγούμενη σύνθεσή του διεκδίκησε όχι μόνο το 15‰ (15 τοις χιλίοις), αλλά και το 30‰ (30 τοις χιλίοις), αλλά οι αποφάσεις απορρίφθηκαν από τα αρμόδια όργανα.

Π.Κ.

φωτογραφία αρχείου