Γ. Κωτσός: Αλλαγή παραγωγικού μοντέλου και αγροτικός συνεργατισμός μεγάλα ζητούμενα ενόψει της νέας ΚΑΠ

«Αγαπητοί συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι

Αισθάνομαι ιδιαίτερη ικανοποίηση για την διοργάνωση της σημερινής ημερίδας, διότι ήταν απαραίτητη προκειμένου να «ανοίξει» επίσημα στην περιφέρειά μας η συζήτηση για τους κανόνες και τις χρηματοδοτήσεις της νέας «Κοινής Αγροτικής Πολιτικής» της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα ισχύσει από το 2021.

Παράλληλα, οι πολύ σημαντικές τοποθετήσεις και εισηγήσεις που πρόκειται να γίνουν στην διάρκεια των εργασιών της, προσφέρουν σε όλους μας και την ευκαιρία να καταθέσουμε τια απόψεις μας για την μελλοντική πορεία της Ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας.

Προσωπικά πιστεύω ακράδαντα, ότι ο πρωτογενής τομέας, μαζί με τον τουρισμό και τη ναυτιλία, αποτελούν τους τρείς δομικούς πυλώνες όπου πρέπει να στηριχτεί η ανάταξη της Ελληνικής οικονομίας που έχει πληγεί βαριά από την κρίση.

Εδραιωμένη πεποίθησή μου είναι ότι οι Θεσσαλοί αγρότες μπορούν να παίξουν ξεχωριστό ρόλο στην κοινή προσπάθεια εξόδου του τόπου μας από το τέλμα της υπανάπτυξης!

Η περιφέρειά μας διαθέτει όλα τα εχέγγυα και χαίρομαι που βλέπω τους τοπικούςφορείς να έχουν την ίδια πίστη στις απεριόριστες δυνατότητες της περιοχής μας.

Η σημερινή ημερίδα αναμένεται να καταδείξει ενδιαφέρουσες μεθόδους, δράσεις και έργα, για προώθηση προς υλοποίηση στο πλαίσιο της νέας ΚΑΠ.

Κυρίαρχες πολιτικές επιδιώξεις ωστόσο το επόμενο διάστημα για όλους μας, θεωρώ ότι πρέπει να είναι:

Α)Η ριζική αλλαγή και η πλήρης προσαρμογή του Ελληνικού παραγωγικού μοντέλου στα διαχειριστικά, λειτουργικά, οικονομικά και τεχνολογικά πρότυπα της Ε.Ε.

Β)Η δημιουργία νέων προοπτικών ανάπτυξηςτης υπαίθρου και ενός καινούργιου οράματος για το μέλλον της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας.

Γ) Η θέσπιση φορολογικών και οικονομικών κινήτρων για την προσέλκυση νέων ανθρώπων να ασχοληθούν με την παραγωγή, την τυποποίηση και το εμπόριο ανταγωνιστικών ποιοτικών, φυτικών και ζωικών προϊόντων.

Δ) Η εκτέλεση των απαραίτητων έργων και η εξασφάλιση των τεχνικών προϋποθέσεων για την ανάπτυξη του νέου παραγωγικού μοντέλου με παράλληλη ειδική εκπαίδευση του αγροτικού δυναμικού της χώρας μας σε όλες τις παραμέτρους του.

Αγαπητοί συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι

Έκδηλη είναι η απογοήτευση και η αγωνία στον αγροτικό κόσμο για την συνεχόμενη επιδείνωση των οικονομικών και αναπτυξιακών δεδομένων στον τομέα της πρωτογενούς παραγωγής, ο οποίος αποτελεί ένα από τα κυριότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδος στις παγκόσμιες αγορές!

Παραδοσιακά προϊόντα, με τεχνογνωσία πολλών δεκαετιών, όπως είναι το βαμβάκι, τα οπωροκηπευτικά, το καλαμπόκι, το σιτάρι, τα καπνά, τα σταφύλια, οι δενδρώδεις καλλιέργειες, αλλά και η κτηνοτροφία, τα τελευταία χρόνια γνωρίζουν μια πρωτοφανή εγκατάλειψη από την κεντρική εξουσία!

Το αποτέλεσμα είναι αυτή τη στιγμή ο αγροτικός τομέας να παραπαίει και οι άνθρωποι που ζουν από αυτόν, να σκέφτονται πολύ σοβαρά την αλλαγή επαγγέλματος!

Τόσο οι επιχειρηματίες, όσο και οι μικροί βιοπαλαιστές της γης, έχουν δει τον κίνδυνο που έρχεται και αναζητούν τρόπους για να τον αποτρέψουν, αλλά δυστυχώς το κράτος είναι απών!

Η κεντρική εξουσία είναι ακόμη προσκολλημένη στο γνωστό δόγμα «να διαχειριστούμε όσο καλύτερα γίνεται τις επιδοτήσεις και τα προγράμματα της Ε.Ε.» και αγνοεί παντελώς το κομμάτι της δημιουργίας νέων κατευθύνσεων παραγωγικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Μάταια οι άνθρωποι της υπαίθρου περιμένουν από το κράτος να τους βοηθήσει να βγουν από το σημερινό αδιέξοδο και να αντιμετωπίσουν ενεργά την συνεχιζόμενη κρίση!

«Καλές είναι» λένε «οι Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις», όμως αναρωτιούνται έντονα, «με την οργάνωση και τον εκσυγχρονισμό του παραγωγικού μοντέλου στη χώρα τι γίνεται;»

Τα πάντα στον αγροτικό τομέα έχουν βαλτώσει από την αύξηση του κόστους ζωής, των μέσων και εφοδίων! Οι τιμές των προϊόντων βρίσκονται σε «ελεύθερη πτώση», τα χρέη έχουν διογκωθεί και όλοι πλέον φοβούνται να προχωρήσουν σε νέες δράσεις, διότι τους έχει κυριεύσει η ανασφάλεια για το παρόν και η αβεβαιότητα για το μέλλον!

Βλέπουν πως στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία ο καθένας μόνος τους δεν μπορεί! Έτσι, ενώ κοιτούν με θετική διάθεση τις συνεργασίες, διστάζουν να προχωρήσουν, διότι το τοπίο μπροστά τους φαντάζει θολό και εύκολα μεταβαλλόμενο!

Οι περισσότεροι θέλουν να αλλάξουν ριζικά τον τρόπο δουλειάς τους, αρκεί κάποιος να αναλάβει πρωτοβουλία για την σωστή και προπαντός, αξιόπιστη καθοδήγησή τους!

Αυτόν τον ρόλο, για λόγους που άπτονται των άγραφων σκληρών νόμων της ελεύθερης αγοράς, δεν μπορεί να τον αναλάβει κανένας ιδιώτης, παρά μόνον οι αρμόδιες επιστημονικές - εξειδικευμένες κρατικές δομές,οι οποίες μπορούν να έχουν πολύπλευρη δράση, αλλά παραμένουν αναξιοποίητες!

Τρανά παραδείγματα αποτελούν στην περιοχή μας το Εθνικό Κέντρο Ποιοτικού Ελέγχου, Ταξινόμησης και Τυποποίησης Βάμβακος,το Κέντρο Γενετικής Βελτίωσης Ζώων Καρδίτσας, οι Σχολές Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης με πεδίο εφαρμογών τον πρωτογενή τομέα, οι Επιστημονικές Δομές Αγροτικής Έρευνας και Τεχνολογίας, ακόμη και τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης τα οποία μπορούν κάλλιστα να μετατραπούν σε Κέντρα Περιβαλλοντικής και Αγροτικής Εκπαίδευσης για τα παιδιά μας.

Τα τελευταία χρόνια, ως δικαιολογία, για την κρατική απραξία προβάλλονται οι μνημονιακοίπεριορισμοί!

Το εν λόγω επιχείρημα στην πραγματικότητα είναι αίολο, δεδομένου ότι οι δανειστές δεν ασχολούνται και δεν ασχολήθηκαν ποτέ με τον αναπτυξιακό σχεδιασμό στην ενδοχώρα. Υπάρχουν δε και τα λεγόμενα «ισοδύναμα» που πάντα αναζητούνται όταν θίγονται κάποιες επαγγελματικές, η κοινωνικές ομάδες… Αναρωτιέμαι, γιατί δεν αναζητήθηκαν μέχρι σήμερα «ισοδύναμα» και για την υλοποίηση ενός εμπεριστατωμένου στρατηγικού πλάνου ανασυγκρότησης και ανάπτυξης της γεωργίας και της κτηνοτροφίας στη χώρα μας;

Είναι απόλυτα εφικτό να γίνει και η Ε.Ε. δεν θα έχει καμία αντίρρηση, αφού δεν θα θίγονται οι οικονομικές συμφωνίες που έχουν συναφθεί, ούτε οι στόχοι που τέθηκαν!

Εξάλλου, το νέο εξειδικευμένο παραγωγικό μοντέλο δεν μπορεί παρά να βασίζεται στησυνεργατικότητα, στην ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, στην καινοτομία, στην ποιότητα και ανταγωνιστικότητα των παραγόμενων προϊόντων, κατευθύνσεις τις οποίες αποδέχονται και προωθούν σήμερα οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη.

Το μόνο που χρειάζεται είναι το κράτος να αναλάβει επιτέλους ουσιαστικές πρωτοβουλίες για να φτιάξει αυτό το εθνικό σχέδιο, στο οποίο πρέπει βέβαια να συμφωνήσουν όλες οι πολιτικές, αυτοδιοικητικές και επιχειρηματικές δυνάμεις με τους εκπροσώπους των αγροτικών οργανώσεων και συλλόγων.

Είμαστε υποχρεωμένοι ως χώρα να το κάνουμε και μάλιστα άμεσα, για να μην βρεθούμε σε μερικά χρόνια αντιμέτωποι με τα παιδιά μας να απαιτούν οδυνηρές εξηγήσεις, γιατί δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε την ερημοποίηση της ελληνικής υπαίθρου!

Αγαπητοί συνάδελφοι, φίλες και φίλοι

Ήδη έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος, δεν είναι ακόμη όμως πολύ αργά για να ξεκινήσουμε στην Ελλάδα και ειδικότερα στη Θεσσαλία, μια καινούργια προσπάθεια ώστε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος, κάνοντας ορθολογική και στοχευμένη χρήση των χρηματοδοτικών εργαλείων που παρέχει το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης του ΕΣΠΑ 2014 – 2020.

Εξάλλου, μόνο έτσι θα προετοιμάσουμε το έδαφος για την διαμόρφωση των ρυθμίσεων και κανόνων της νέας ΚΑΠ που θα ισχύσει την περίοδο 2021 - 2027. Αρκεί μονάχα να ενεργοποιήσουμε στο έπακρο τις αδρανείς μέχρι σήμερα παραγωγικές δυνάμεις μας και να τις πείσουμε να συνεργαστούν στενά και να προχωρήσουν μαζί μπροστά.

Θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί άμεσα απόλυτη προτεραιότητα στην σύσταση οργανωμένων και ισχυρών ομάδων παραγωγών όπως προβλέπει το Ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Αυτή τη στιγμή, το ποσοστό των Ελλήνων αγροτών που συνεταιρίζονται βρίσκεται στο πολύ χαμηλό ποσοστό του 11%, όταν στην Ευρώπη ξεπερνάει το 50%!

Μεγάλος στόχοςμας λοιπόν θα πρέπει να είναι η τάχιστη κάλυψη αυτού του χάσματος προκειμένου τα προϊόντα μας να αποκτήσουν επιτέλους υψηλή ανταγωνιστικότητα, όχι μόνον στην ποιότητα, μα και στην ποσότητα παραγωγής,αυξάνοντας θεαματικά τις επιχειρησιακές δυνατότητες και τις αναπτυξιακές προοπτικές του αδύναμου και κοντόφθαλμου σήμερα αγροδιατροφικού τομέα.

Όλοι μας, Πολιτεία, Περιφέρειες, Δήμοι, αγροτικοί φορείς, οφείλουμε χάριν του μέλλοντος του πρωτογενούς τομέα μας, να πείσουμε τους Θεσσαλούς, τους Έλληνες αγρότες να αλλάξουν νοοτροπία και να στραφούν μαζικά στην δημιουργία δυναμικών συνεργειών που θα τους εξασφαλίσουν τεράστια ισχύ απέναντι στους διεθνείς ανταγωνιστές τους.

Πιστεύω πάρα πολύ στο δαιμόνιο και στην δημιουργικότητα του λαού μας, που τα τελευταία χρόνια αναζητεί ευκαιρίες έκφρασης, αλλά δυστυχώς δεν τις βρίσκει λόγω της αντιαναπτυξιακής πολιτικής που ακολουθείται από την κεντρική εξουσία.

Έφτασε ο καιρός λοιπόν να πάρουμε τις τύχες μας στα δικά μας χέρια και να βάλουμε τέλος στην παρατεταμένη κρίση του τόπου, αναλαμβάνοντας δράση όλοι μαζί για να προχωρήσουμε μπροστά οργανωμένα, με νέες αντιλήψεις, αισιοδοξία και αποτελεσματικότητα προς όφελος της κοινωνίας και της χώρας μας».