Γ. Κολοκτσής: ''Οι γαμπροί της ευτυχίας και το νυφοπάζαρο'' ^Κύριο

Σε κάποιους η εικόνα φαντάζει ιδανική και σ άλλους αποπνικτική.

Το έχουμε ξαναδεί το έργο και θα το ξαναδούμε.

Μέρες σαν αυτή που υπάρχει τριήμερο ανάπαυσης, μέρες γιορτινές Πάσχα και Χριστουγέννων, η πόλη μας, θυμίζει όντως μεγαλούπολη με όλα τα παρελκόμενα.

Αν κάποιος εστιάσει σε συγκεκριμένες εικόνες, θα δει ανθρώπους να κυκλοφορούν σχεδόν ολόκληρο το 24ωρο, ανάμεσα σ αυτούς καλοντυμένες κυρίες, πάντα μετά από την απαραίτητη επίσκεψη σε κομμωτήριο και κυρίους που θα αράξουν σε κάποιο καφέ, ή ουζερί, να απολαύσουν με παλιούς γνωστούς, συζητήσεις ποικίλης ύλης, σκωπτικά και ενίοτε επικριτικά.

Όταν όμως πέσει ο ήλιος... η εικόνα αλλάζει ολοκληρωτικά...

Ο μέσος όρος ηλικίας, μειώνετε δραματικά και το ντύσιμο επίσης. Έφηβοι και νεαροί άντρες, με σχισμένα τζιν και κοντομάνικα, για να δείχνουν ευκρινώς τα πολλά και ιδιαίτερα τατουάζ που κοσμούν τον κορμό τους.

Στον αντίποδα, νεαρές αλλά και μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκες, με ντύσιμο που παραπέμπει σε πασαρέλα κοντής ενδυμασίας και συχνά, σε διαφήμιση επωνύμων εσωρούχων. Τα ''μίνι'' του παρελθόντος, έχουν αντικατασταθεί, από νέας γενιάς ''μίνι'' και αν θέλουμε να είμαστε πιο ακριβείς, σε ότι έχει απομείνει!

Αυτό... μοιάζει για ''νυφοπάζαρο''!

Μόδα είναι... χρόνια μετά θα περάσει και θα έρθει η επόμενη!

Οι δρόμοι δε, από το ηλιοβασίλεμα και έπειτα, γεμίζουν από γυαλισμένα αυτοκίνητα και οι πινακίδες αυτών μας δείχνουν ότι οι επισκέπτες ήρθαν οργανωμένοι και με γεμάτο καύσιμα ντεπόζιτο. Είχαν τους λόγους τους!

Στη θέση του οδηγού, νεαροί που δοκιμάζουν την αντοχή των αυτοκινήτων σε μικρές αλλά και μεγαλύτερες ταχύτητες εντός πόλης. Μαθαίνουν να κινούνται στους δρόμους της πόλης, όχι μόνο μια φορά στον καθένα, αλλά πολλές και επαναλαμβανόμενες. Μαζί τους 3-4 ακόμα νεαροί που απολαμβάνουν τις βόλτες τους, με το αυτοκίνητο του μπαμπά και ύφος οδηγού λαμποργκίνι.

Αυτοί... είναι οι ''γαμπροί της ευτυχίας''!

Δεν είναι τυχαίο το προσωνύμιο. Γαμπροί γιατί βγήκαν τη βόλτα τους προσπαθώντας να προσελκύσουν τα βλέμματα των κορασίδων (αυτών που προανέφερα) και ελπίζοντας ότι έτσι προκύψει κάποια γνωριμία.

''Της ευτυχίας'' γιατί... νοιώθουν ευτυχισμένοι και κάποιοι! Δεν έχουν προβλήματα, ούτε καν προβληματισμούς... το ντεπόζιτο είπαμε είναι γεμάτο. Επίσης... δεν τους απασχολεί το κόκκινο φανάρι. Γι αυτούς, είναι ΠΑΝΤΑ πράσινο και η διέλευση ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ! Η πινακίδα που γράφει STOP, αδιάφορη... ανύπαρκτη. Ίσως έλειπαν στο μάθημα Αγγλικών τη μέρα που ήταν να το διδαχθούν. Ο ΜΟΝΟΣ λόγος που θα τους έκανε να σκεφτούν να σταματήσουν σε κόκκινο φανάρι ή STOP, είναι να βρίσκεται στο διπλανό πεζοδρόμιο κάποια ενδιαφέρουσα κορασίδα. ΜΟΝΟΝ έτσι σταματούν εκεί που ΠΡΕΠΕΙ...!

Τα κορναρίσματα δεν τους ενοχλούν, μάλιστα αδιαφορούν παντελώς... στην πόλη τους εξάλλου, είναι σύνηθες φαινόμενο τα πολλαπλά κορναρίσματα, το μποτιλιάρισμα και φυσικά οι φωνές, οι τσακωμοί και δυστυχώς, τα τροχαία ατυχήματα.

Δεν είναι τυχαίο ότι, τέτοιες μέρες, η χώρα μας θρηνεί τα περισσότερα θύματα τροχαίων. Τα αίτια, εκτός του προαναφερόμενου, είναι η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και η μαγκιά που ξαφνικά αποκτά κάθε Έλληνας όταν πιάνει το τιμόνι.

Τι να πρωτοκάνει και η αστυνομία... την απουσία παιδείας, δεν μπορεί να την υπερκεράσει.

Μια συμβουλή προς τους γονείς... δώστε την κατάλληλη παιδεία και συμβουλές στα τέκνα σας πριν πιάσουν το τιμόνι. Είμαι σίγουρος ότι ΟΛΟΙ οι γονείς, θέλουν το βράδυ να επιστρέψουν τα παιδιά τους στο σπίτι σώα και αβλαβή. Μερικές φορές, η αιτία ότι ένα παιδί δεν επέστρεψε σπίτι του, είναι ένα λάθος από κάποιο άλλο παιδί... και αυτό είναι ΑΔΙΚΟ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όσους γιορτάζουν, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλους τους ΕΛΛΗΝΕΣ που γιορτάζουν και εύχομαι, ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ δάκρυα λύπης για κάποια παιδιά... που δεν επέστρεψαν σπίτι τους...!!!

Γιώργος Κολοκτσής