Λευτέρης Ντανοβασίλης: «Η… εγγύηση της Ρόμα» ^Κύριο

Η καλύτερη μεταγραφή των Ρωμαίων από την στιγμή που άνοιξε η νέα σελίδα στα διοικητικά το 2011 δεν ήταν ούτε ο Πιάνιτς, ούτε ο Ζερβίνιο. Ήταν ο 58χρονος Ιταλός. Γνωστός για τις διασυνδέσεις του με την Λατινική Αμερική και την εξαιρετική δουλειά σε Λάτσιο και Παλέρμο, κρίθηκε απαραίτητος για το νέο πρότζεκτ της Ρόμα.

Τέτοια πρότζεκτ, όπου απαιτούνται ριζικές αλλαγές και ανανέωση, συνήθως χρειάζονται τουλάχιστον 3 χρόνια για να βρεθεί η ισορροπία ανάμεσα στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. Το κακό για την Ρόμα είναι ότι δίπλα στον Σαμπατίνι είχε τοποθετηθεί ο Μπαλντίνι, ο οποίος είχε μεγαλύτερο μερίδιο ευθυνών και από εκείνον περνούσαν οι τελικές αποφάσεις. Ήταν εκείνος που επέλεξε τους Λουίς Ενρίκε και Ζέμαν για τον πάγκο, ενώ και οι μεταγραφές, οι οποίες ήταν δικής του… έμπνευσης, βοήθησαν ελάχιστα.

Τώρα, όμως, τα πράγματα άλλαξαν. Ο Μπαλντίνι αποφάσισε να παραιτηθεί το περασμένο καλοκαίρι και να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Λίβι στην Τότεναμ. Η μοίρα τα έφερε έτσι, ώστε να θεωρηθεί υπεύθυνος για τις αποτυχημένες μεταγραφές στο Λονδίνο και μετά την απόλυση του Βίλας Μπόας, να υποβάλει με τη σειρά του την παραίτησή του… Οι Λονδρέζοι δεν την έκαναν αποδεκτή, όμως το κοντράστ ανάμεσα στους δύο Ιταλούς και στους δύο συλλόγους είναι εμφανές.

Ο Γκαρσία ήταν επιλογή του Σαμπατίνι, ο οποίος τον είχε προτείνει στους Ρωμαίους ήδη από το 2011. Κανένας, όμως, δεν τον πήρε στα σοβαρά… Ακόμη και προς το τέλος της περσινής σεζόν ο Μπαλντίνι προσπαθούσε εναγωνίως να συμφωνήσει με τον Αλέγκρι, που τελικά έμεινε στη Μίλαν (για να απολυθεί λίγους μήνες αργότερα).

Φέτος, με τον Γάλλο στον πάγκο η Ρόμα έγραψε ιστορία με το 10 στα 10 στο ξεκίνημα και μόλις 1 γκολ παθητικό, ενώ το ποδόσφαιρο που παίζουν οι πρωτευουσιάνοι δε θυμίζει σε τίποτα ιταλική ομάδα. Παιχνίδι κατοχής και επιθετική νοοτροπία. Aυτό που οραματιζόταν ο Μπαλντίνι, όταν προχωρούσε στην επιλογή του Λουίς Ενρίκε το 2011, ψάχνοντας έναν προπονητή που να μην έχει «φθαρεί» στο ιταλικό ποδόσφαιρο. Ακριβώς η αντίθετη επιλογή έναν χρόνο μετά στο πρόσωπο του Ζέμαν... Η έλλειψη ξεκάθαρου πλάνου ήταν εμφανής.

Το ακριβώς αντίθετο με φέτος. Από τις μεταγραφές του 2011 μόνο ο Πιάνιτς βρίσκεται ακόμα στην ομάδα. Ο κορμός, όμως, πλέον υπάρχει και οι προσθήκες που γίνονται είναι για να γεμίσει (ποιοτικά) το ρόστερ. Η απόκτηση του Ναϊνγκολάν από την Κάλιαρι είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ποιοτικής αναβάθμισης (σε σχέση με τον Μπράντλεϊ, που πουλήθηκε). Η Ρόμα θα επιστρέψει – αν δεν «αυτοκτονήσει» – στο Champions League από την επόμενη σεζόν και οι δυνατότητες πολλαπλασιάζονται.

Κατά λάθος ο Σαμπατίνι σε συνέντευξή του, νομίζοντας ότι μιλάει off the record, είχε αποκαλύψει ότι η αποτυχία της Ρόμα να βγει στην Ευρώπη τις δύο προηγούμενες σεζόν (την πρώτη τα είχε καταφέρει, όμως αποκλείστηκε στα προκριματικά του Europa League από την Σλόβαν Μπρατισλάβας), είχε τεράστιο αρνητικό αντίκτυπο στα οικονομικά του συλλόγου. Σε τέτοιο σημείο, που το περασμένο καλοκαίρι δεν υπήρχε η δυνατότητα να γίνουν σημαντικές επενδύσεις, αν δεν προηγούνταν πωλήσεις.

Κι όμως, ο Σαμπατίνι τα κατάφερε. Άλλαξαν πολλά στο ρόστερ, όμως οι μεταγραφές των Μαϊκόν, Στρόοτμαν, Ζερβίνιο και Μπενάτια έχουν προσφέρει περισσότερα από όσα όλες οι μεταγραφές των δύο προηγούμενων καλοκαιριών μαζί. Και το σημαντικότερο είναι ότι έμειναν και χρήματα στα ταμεία μετά τις πωλήσεις των Μαρκίνιος (Παρί), Λαμέλα (Τότεναμ) και Οσβάλντο (Σαουθάμπτον).

Το καλοκαίρι του 2009 ο ιδιόρρυθμος ιδιοκτήτης της Παλέρμο, Μαουρίτσιο Τζαμπαρίνι, είχε ρωτηθεί για την καλύτερη μεταγραφή των Σικελών. «Ο Βάλτερ Σαμπατίνι» απάντησε κοφτά και ειλικρινά. Η Ρόμα είναι αναμφίβολα η μεγάλη αποκάλυψη της σεζόν στη Σέριε Α και η ανανέωση του συμβολαίου του Σαμπατίνι στον αναβαθμισμένο ρόλο του είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη επιτυχίας για το μέλλον.

Λευτέρης Ντανοβασίλης