Αργιθεάτικες μνήμες: "Παπα Κόκκινος - Ο Ανταρτοπαπάς της Αργιθέας" του Μεν. Παπαδημητρίου ^Κύριο

Στα Χωριά μας περνούσε έφιππος καλπάζοντας και εμείς μικρά παιδιά λέγαμε: έρχεται ο παπα Κόκκινος!!! Και τρέχαμε να του φιλήσουμε το χέρι. Και το χέρι του έμπαινε στην τσέπη, έβγαζε καραμέλες και μας μοίραζε…κι αν δεν είχε μας έδινε φράγκο η δίφραγκο για να πάρουμε από το μαγαζί. Ως Λαγκαδιώτες τον βλέπαμε να ξεμυτάει στη Ζούγα, ερχόμενος από Καλή Κώμη μέσω Μέγα Κάμπου-Καλατορίου για να περάσει για το Ανθηρό και να συναντήσει τον στενό του φίλο και πρωτοπαλίκαρό του, τον δικό μας παπά τον Κωνσταντίνο Παπαδημητρίου-άλλον θρύλο και γνωστό ως Παπατάκη!!! Να δει κι όλους τους συγγενείς του και φίλους του. Και από εκεί οι δυο τους να πάνε για τον παπα Βασίλη το Γώγο στην Αργιθέα (παλιό Κνίσσοβο) και εκείθεν για «κείθε» για το Μουζάκι και τον Κάμπο ή για τις πόλεις!!! Ήταν τότε που για να φτάσεις από την Καλή Κώμη στο Μουζάκι μέσω Τυμπάνου ήθελες δυο μέρες στο δρόμο με τα πόδια, μα και με το άλογο ή το μουλάρι…

Ανταρτοπαπάδες τους έλεγαν κι αυτό γιατί δεν «προσκυνούσαν εύκολα» εκεί που είχαν δίκιο.

Ο Ιερέας Κωνσταντίνος Οικονόμου ήταν γιός του Νικολάου Οικονόμου και εγγονός του ιερέα της Καλής Κώμης (τότε λεγόταν Μολεντζικό) Κωνσταντίνου Γούλα που ήρθε εκεί από το Ανθηρό (Ανθηριώτης ήταν) και υπηρέτησε, επειδή δε είχε τον τίτλο του Οικονόμου του έμεινε αυτό ως επίθετο.

Γεννήθηκε στην Καλή Κώμη το 1912 και το 1945 έγινε Διάκονος, αμέσως δε μετά στις 7.11.1945 χειροτονήθηκε παπάς στο Μεσοβούνι Αργιθέας και από εκεί κάνοντας αμοιβαία μετάθεση με τον παπα Κώστα Κατσίκη εκ Καρυάς ήρθε στο Χωριό του όπου είχε την ενορία έως τη συνταξιοδότησή του το 1984.

Άριστος Θρησκευτικός Λειτουργός!!! Μα όχι μόνο. Το έτος 1946-47 δίδαξε ως δάσκαλος – λόγω κενής θέσης – στους μαθητές και μαθήτριες του Χωριού του. Έκανε επίσης και πρακτική ιατρική βοηθώντας, άνευ αμοιβής, τους κατοίκους αφού γνώριζε πολλά πράγματα –τα είχε μάθει και από τον γιατρό αδερφό του τον ΑΛΕΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ που ήταν σημαίνων πρόσωπο στην Αργιθέα και με αυξημένο κύρος.

Εκείνα τα χρόνια διεκδίκησε και εκέρδισε τις εκλογές από τον σημερινό Μητροπολίτη κ. Κύριλλο διετελέσας έτσι Πρόεδρος των Ιερέων της Μητρόπολης Θεσσαλιώτιδος και ΦαναριοΦερσάλλων. Για ένα Αργιθεάτη παπά, που ερχόταν πίσω από τον ήλιο, ήταν αυτό μεγάλη αναγνώριση!!! Αυτό δείχνει πως έχαιρε μεγάλης αγάπης ανάμεσα στους κληρικούς και πέραν των άλλων του ανεγνωρίζετο πως ήταν και ο παπάς αγωνιστής που ήξερε να διεκδικεί, που δεν έκανε πίσω με τίποτα όταν είχε δίκιο!!!

Οι παπάδες της Αργιθέας ξεχώριζαν!!!

Ο παπα Κόκκινος όμως ξεχώριζε από όλους!!!

Η παλικαριά του, η ντομπροσύνη του, τα αστεία του, οι γνώσεις του, η φιλοξενία του, τα γλέντια του, οι χαρές τις ζωής που τις χάρηκε όπως εκείνος ένιωθε, η αγάπη του για τα Χωριά της Αργιθέας, η παρουσία του παντού, η ζωντάνια του, νύχτα να γέρνει ράχες και βουνά – ήταν μερικά που τον ξεχώρισαν νωρίς στην περιοχή μας. Ήταν πραγματικά ατρόμητος!!!

Το 1966-67 πηγαίναμε Γυμνάσιο στο Ανθηρό με τους γιούς του Γιώργο, Νίκο (– δυστυχώς τον χάσαμε πριν 3 χρόνια) και Μίμη που μαζί με τους Βασίλη Τασιά+, Στέφανο Κατσίμπα+ και Χρήστο Σχιζοδήμο ήταν μια γερή παρέα και μαζί δεθήκαμε και γίναμε αχώριστοι. Ωσάν πήγαινα στην Καλή Κώμη, ο παπα Κόκκινος, ας ήμουν παιδί, με καλοδέχονταν με ξεχωριστό τρόπο ως να ’μουν μεγάλος.

Αργότερα που μεγάλωσα και πήγαινα πιο συχνά στην Καλή Κώμη, μόλις με έβλεπε και πριν σκύψω στο χέρι του κάνοντας το σχήμα, φώναζε: πάλι εδώ είσαι; Ορέ τι νάσε εσύ…τι διάολος απ΄τς διαόλοι …μας πέρασες εμένα και το μπάρμπα σ’ τον Παπατάκη…Θάλεια – φώναζε την κόρη του – φκιάστου τηγανστό να φάει και γράψε εκεί να πλερώσω!!! Είναι παιδί μ’ και αυτός κι ας είμαστε αντίπαλοι…Κι εσύ Σταμούλη φέρ’ το όπλο να ρίξω….Κι ύστερα οι ιστορίες που τελειωμό δεν είχαν. Κι ύστερα το τραγούδι…με το στόμα…με το μαγνητόφωνο και ο χορός και το γλέντι και τα όπλα να βαρούν!!! Τα τφέκια δεν τούλειπαν…το μαχαίρι ζωσμένο…το πιστόλι στο σωκόρφι κάτω απ’ τα ράσα!!! Κι η άλλη μέρα, ας ήταν παπάς, δεν ήταν για σχόλη. Στο χωράφι, στα ξύλα, στο ποτάμι, στο μύλο, για μπάτσες, στο γείτονα, στο Χωριό να βοηθήσει παντού!!!

Με την πρεσβυτέρα του Χρυσούλα+, κόρη του Θύμιου Καραούλη είχαν 9 παιδιά (7 σήμερα εν ζωή) και 26 εγγόνια !!! Όλοι τους διακρίθηκαν και καταξιώθηκαν στην Κοινωνία. Οι δε γιοί τους Φώτης και Νίκος ασχολήθηκαν και με τα κοινά της Αργιθέας, εξελέγησαν δημοτικοί σύμβουλοι και διετέλεσαν και Αντιδήμαρχοι.

Ανθρώπους που υπήρξαν διακριτοί στη ζωή ενός Χωριού ή μιας ευρύτερης περιοχής, που για τις αρετές τους και τα θετικά τους υπήρξαν και πρέπει να ’ναι παραδείγματα και που εγώ γνώρισα στο διάβα της ζωής μου νιώθω υποχρέωσή μου να τους τιμώ!!! Αυτό πράττω και εδώ για τον αείμνηστο παπα-Κόκκινο με συναισθήματα στην καρδιά μου, στην ψυχή μου όπως τότε όταν ζούσε και τον συναντούσα. Αντί μνήμης του ετούτες οι αράδες!!!

Μενέλαος Νικ. Παπαδημητρίου

Δικηγόρος Αθηνών - Συγγραφέας