"Επιτέλους ας κοιτάξουμε αριστερά με σοβαρότητα" άρθρο του Στ. Κατσάρα ^Κύριο

Συνέπειες της οικονομικής κρίσης; Σε κάποιο βαθμό ναι, αλλά σε καμία περίπτωση εξ ολοκλήρου. Η κρίση της ελληνικής κοινωνίας, αν και όχι οικονομική, υπέβοσκε και καλλιεργούνταν για πολλά χρόνια. Άλλωστε τα ζητήματα της χώρας  δεν περιορίζονται σε καμία περίπτωση στην οικονομία. Απλά για πολλά χρόνια μια ψεύτικη οικονομική ευημερία κάλυπτε την μπόχα που ανεδύετο από όλους σχεδόν τους τομείς της κοινωνικής δραστηριότητας.

Ο σεβασμός του κράτους απέναντι στον πολίτη του έχει πάει περίπατο εδώ και χρόνια. Δεν είναι σημερινό φαινόμενο τα ράντζα στα νοσοκομεία. Δεν είναι συνέπεια της οικονομικής κρίσης. Δεν είναι σημερινό φαινόμενο ούτε η γραφειοκρατεία που εμπόδιζε και εμποδίζει κάθε ορθή επιχειρηματική δραστηριότητα. Δεν είναι σημερινό φαινόμενο η αναγωγή του εύκολου πλουτισμού σε εξυπνάδα ή μαγκιά. Δεν είναι σημερινό φαινόμενο ούτε η υποβάθμιση της παιδείας και του πολιτισμού. Ούτε η απογύμνωση της χώρας από παραγωγικές μονάδες (βιοτεχνίες, βιομηχανίες, και ολοκληρωμένη και σύγχρονη αγροτική παραγωγή) είναι σημερινό φαινόμενο.  Η ολική επαναφορά λοιπόν σε αυτό που γνωρίζαμε πριν την οικονομική κρίση δεν είναι λύση. Είναι απλά πισωγύρισμα.

Η λύση βρίσκεται αλλού. Πρέπει επιτέλους να καθίσουμε κάτω και να κουβεντιάσουμε τι κράτος θέλουμε.  Πώς θέλουμε να λειτουργεί, αν και κατά πόσον θα σέβεται τους πολίτες του, αν και κατά πόσον επίσης οι πολίτες θα σέβονται το κράτος τους, τι θέση θα έχει απέναντι στην Ευρώπη  και κυρίως ποιων τα συμφέροντα θα εξυπηρετεί.  Αυτά είναι θεμελιώδη ερωτήματα που ζητάνε επιτακτικά απάντηση. Πρέπει να αποφασίσουμε λοιπόν και πρέπει να αποφασίσουμε τώρα.  

Σε μία τέτοια κατάσταση που λύσεις και απαντήσεις επείγουν, η ψυχραιμία, η σοβαρότητα αλλά και η μετριοπάθεια και η διάθεση για συνεργασία και συμβιβασμούς, είναι τα στοιχεία που οφείλουν να χαρακτηρίζουν όλους όσους κληθούν να διαχειριστούν το μέλλον αυτής της χώρας, το μέλλον μας.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για το τέλος της μεταπολίτευσης χωρίς να ανοίγουμε ζητήματα τέτοιας φύσης. Η δεξιά πτέρυγα του πολιτικού φάσματος, η νέα δημοκρατία και το σημερινό πασοκ, φαίνονται να επιλέγουν το δρόμο της τρομοκρατίας και των απειλών. Με αυτόν τον τρόπο αρνούνται να δουν την πραγματικότητα και επί της ουσίας αρνούνται να μπουν και σε έναν ουσιαστικό διάλογο σχετικά με το παρόν και το μέλλον του τόπου. Ο φόβος άλλωστε δεν αποτελεί καλό σύμβουλο. Όμως και η αριστερά πλέον έχει ευθύνη. Είναι εύκολο κανείς παρασυρμένος από ένα γενικό, συχνά ποδοσφαιρικού τύπου, κλίμα νίκης και επικράτησης (επικράτηση επί ποιου αλήθεια;) να υποπέσει σε λάθη. Σε παροχολογίες άνευ ουσίας, σε συνθηματολογία χωρίς υπόβαθρο, σε στείρα πόλωση και αντιπαράθεση, σε λαϊκισμό.

Ο πολίτης είναι αυτός που θα πρέπει με την ψήφο του στις επερχόμενες εκλογές να αναλάβει ευθύνες, να μοιράσει δυνάμεις και να αντιληφθεί ότι σήμερα στήνει το σκηνικό των επόμενων δεκαετιών.

Η δική μου θέση είναι προφανής. Συμμετέχοντας ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Δημοκρατικής Αριστεράς στον νομό Καρίδτσας θεωρώ ότι υπηρετώ την αριστερά της σοβαρότητας, των θέσεων και της ευθύνης. Ο καθένας φυσικά, έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να κρίνει ο ίδιος. Κλείνοντας όμως θα ήθελα να μοιραστώ μία σκέψη. Ένας φίλος μου είπε: “αν είχαμε να ψηφίσουμε δύο κόμματα και όχι ένα, ο Κουβέλης θα ήταν πρώτος με διαφορά!”  Θεωρώ ότι έχει δίκιο. Μου θύμησε την ιστορία της ναυμαχίας της Σαλαμίνας όταν στην ψηφοφορία που διεξήθχθη αμέσως μετά την μάχη σχετικά με το ποιος επέδειξε την περισσότερη σύνεση, ο κάθε στρατηγός κατέταξε πρώτο τον εαυτό του και δεύτερο τον Θεμιστοκλή. Ο θεμιστοκλής όμως ήταν αυτός που αναγνωρίστηκε ως ο σοφότερος Έλληνας. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να ταυτίσω τον Φώτη Κουβέλη με τον Θεμιστοκλή. Λέω απλώς ότι όταν οι φόβοι και οι φωνές υποχωρούν σκεφτόμαστε καλύτερα. Η δεύτερη σκέψη άλλωστε είναι πάντα πιο ψύχραιμη.

Στέφανος Κατσάρας
Ψυχολόγος Msc
υποψήφιος ν. Καρίδτσας ΔΗΜΑΡ