Γ. Καραβίδας: "Μόνο τα ψηφίσματα δεν αρκούν…"

Κατ’ αρχή, απαραίτητο να διευκρινίσω πως σκοπός της παρούσας παρέμβασής μου δεν είναι η στοχοποίηση ή δαιμονοποίηση οποιασδήποτε πραγματικά ωφέλιμης επενδυτικής προσπάθειας στον τόπο μας, που αντικείμενο έχει  το φυσικό πλούτο της περιοχής. Έχει, ωστόσο, σημασία στις περιπτώσεις αυτές, όταν δηλαδή αντικείμενο της επενδυτικής και με σκοπό το ιδιωτικό κέρδος προσπάθειας είναι κοινά σε όλους αγαθά, να μην παρακάμπονται διαδικασίες, να μην αγνοούνται οι τοπικές κοινωνίες, να επιτυγχάνεται η ισόρροπη χρήση αυτών των αγαθών σε σχέση και με όλες τις άλλες ανάγκες και προοπτικές, να τηρούνται οι όποιοι όροι τίθενται αρμοδίως, να επικρατεί πλήρης διαφάνεια, κ.λ.π..

Εν προκειμένω, ωστόσο, προκύπτει ξεκάθαρα, τόσο από αντιδράσεις των κατοίκων του θιγόμενου χωριού όσο και από τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων τους  στο Δημοτικό Συμβούλιο, (πρόεδρος Κοινότητας, καταγόμενος από την ίδια Κοινότητα δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας) ότι η τοπική κοινωνία κάθε άλλο παρά ενημερωμένη είναι για το παραπάνω αίτημα της εταιρίας και ότι σ’ αυτή επικρατεί έντονη ανησυχία και αγωνία για την τύχη του υδάτινου πλούτου της καθώς και η βεβαιότητα ότι θα είναι αδύνατη η κάλυψη των αναγκών της, σε περίπτωση ικανοποίησης του ίδιου  αιτήματος.

Ανησυχία και αγωνία που δεν εκφράζονται για πρώτη φορά, αφού ήδη η ίδια εταιρία έχει δύο φορές αιτηθεί στο πρόσφατο παρελθόν και πέτυχε να αυξήσει την ποσότητα απολήψιμου ύδατος, εμφιαλώνοντας, πλέον, και όλους τους θερινούς μήνες, κάτι που δεν περιλαμβάνονταν στις αρχικές της αδειοδοτήσεις και στα δεδομένα με τα οποία παρουσιάστηκε στην τοπική κοινωνία. Και σίγουρα  ορισμένοι θα θυμούνται εδώ τις αντίστοιχες συζητήσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου μας, όταν οι τότε  διοικούντες αυτόν απαντούσαν στους διαμαρτυρόμενους κατοίκους της Βατσουνιάς ότι «παίρνουν όσο νερό δικαιούνται» για τα χωράφια και τα ζώα τους, με βάση τις διαμορφωμένες κατά την αρχική αδειοδότηση της εταιρίας ανάγκες τους, αδιαφορώντας αν στην πορεία οι ανάγκες αυτές είχαν αυξηθεί. Όπως θα θυμούνται και τότε που ορισμένοι έφερναν στο Δημοτικό Συμβούλιο αιτήματα να μετονομάσουν την πηγή  «Γκούρα» και να της δώσουν το εμπορικό όνομα του προϊόντος «Θεόνη» (!!), με τους όποιους συνειρμούς αυτό μπορεί να προκαλεί.

Περαιτέρω, πολλά τα ερωτηματικά και οι απορίες που ανακύπτουν σχετικά με την πορεία του προαναφερόμενου αιτήματος της εταιρίας για αύξηση της ποσότητας του απολήψιμου προς εμφιάλωση ύδατος. Από έλεγχο στο Ηλεκτρονικό Περιβαλλοντικό Μητρώο διαπιστώνεται η κατάθεση Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) αλλά και το σε συνέχεια αυτής έγγραφο της αρμόδιας Περιβαλλοντικής αρχής προς αρμόδιες υπηρεσίες για γνωμοδότηση, το οποίο στάλθηκε ήδη από το τέλος Αυγούστου 2020. Στις υπηρεσίες αυτές περιλαμβάνονταν και το τμήμα πολεοδομίας του Δήμου Μουζακίου - που βέβαια, δεν υπάρχει και οι αντίστοιχες ανάγκες καλύπτονται από το αντίστοιχο τμήμα του Δήμου Καρδίτσας– για να γνωμοδοτήσει σε θέματα αρμοδιότητάς του. Συμπεραίνεται, λοιπόν, πως ο Δήμος Μουζακίου είχε λάβει ή όφειλε να είχε λάβει γνώση για τη ΜΠΕ και το αίτημα της εταιρίας. Γιατί, λοιπόν, δεν ενημερώθηκε έγκαιρα και δε γνωμοδότησε το Δημοτικό Συμβούλιο;

Το ίδιο έγγραφο στάλθηκε, σύμφωνα με τη σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ), και στο Περιφερειακό Συμβούλιο, το οποίο, με βάση και πάλι την ίδια Απόφαση, όφειλε να προσκαλέσει το ενδιαφερόμενο κοινό, το Δημοτικό Συμβούλιο, τη Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης και την Επιτροπή Ποιότητας Ζωής καθώς και το οικείο Συμβούλιο της Κοινότητας να εκφράσουν γνώμη. Τίποτα απ’ αυτά, όμως, δεν αντιληφθήκαμε να έγινε. Γιατί; Εκτός, βέβαια, κι αν το Περιφερειακό Συμβούλιο έπραξε όσα όφειλε αλλά ήταν ο Δήμος αυτός που δε  προώθησε το θέμα στα αρμόδια όργανα. Ας απαντήσει σχετικά ο κος Δήμαρχος, μια και άφησε αναπάντητο το σχετικό ερώτημά μου, στην τοποθέτησή μου στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Ξεχνούν, προφανώς, κάποιοι ότι το νερό, παρότι ορισμένοι προσπαθούν να το καταντήσουν τιμολογούμενο και εμπορεύσιμο προϊόν, εξακολουθεί και πρέπει να αποτελεί φυσικό και δημόσιο αγαθό. Μια ιδιότητα, ωστόσο, που κινδυνεύει να αναιρεθεί όταν κάποιοι  επενδυτές, όπως και η προαναφερόμενη εταιρία, με σκοπό πάντα το κέρδος τους, κάνουν  λόγο στις μελέτες τους για «αναγνωρισμένες νόμιμες χρήσεις νερού», κατονομάζοντας πόσοι άνθρωποι και πόσα ζωντανά πίνουν νερό ή και πόσο μπορούν να πιουν ανά ημέρα, πόσα στρέμματα χωραφιών  αρδεύονται και με πόσο νερό, κ.λ.π., αδιαφορώντας τόσο για το ενδεχόμενο οι ίδιοι άνθρωποι, τα ζωντανά και τα χωράφια να διψάσουν περισσότερο ή να γίνουν περισσότερα και να μην καλύπτονται από τις «αναγνωρισμένες νόμιμες χρήσεις», όσο  και για τις όποιες άλλες προοπτικές του τόπου μας.

Οι ίδιοι επενδυτές διαβεβαιώνουν με τις μελέτες τους για μη σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τις υπό αδειοδότηση επεμβάσεις τους. Ωστόσο, αν και επικαλούνται  συμμόρφωση με τα σχέδια διαχείρισης υδάτων, υιοθετούν οικολογική παροχή με προϋφιστάμενη αυτών νομοθεσία και με ποσοστό διαφορετικό απ’ ότι τα ίδια σχέδια καθορίζουν. Δεν επικαλούνται πουθενά την ευρωπαϊκή Οδηγία 2000/60 για την καλή κατάσταση των υδάτων και την ισόρροπη για μια κοινωνία χρήση τους,  που αυτή επιβάλει. Δεν παρουσιάζουν τα στοιχεία και τις μελέτες στα οποία βασίστηκαν για να καθορίσουν «το ισοζύγιο νερού», που στη μελέτη τους παρουσιάζουν και επικαλούνται.

Σαφής ήταν, επίσης,  και η αναφορά του κου Δημάρχου Μουζακίου, στην τοποθέτησή του προς το Δημοτικό Συμβούλιο, για τη μη συμμόρφωση της εταιρίας στις υποχρεώσεις της έναντι του Δήμου.

Μεγάλοι οι προβληματισμοί για τα παραπάνω και αδήριτη η ανάγκη να προβληθούν ενώπιον της αρμόδιας για την αδειοδότηση περιβαλλοντικής αρχής, μαζί με όποια άλλα στοιχεία για την αντίκρουση της ΜΠΕ. Και τούτο δε μπορεί να γίνει, φυσικά, μόνο με το ψήφισμα, που συμφωνήθηκε στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, παρά με τη συμμετοχή στη διαβούλευση και την αντίκρουση της κατατεθείσας ΜΠΕ. Πρέπει, λοιπόν (κι εδώ θα φανεί κι αν ο κος Δήμαρχος εννοούσε πραγματικά όσα είπε στο Δημοτικό Συμβούλιο για το συγκεκριμένο θέμα) ν’ απαιτηθεί απ’ αυτούς που στέρησαν αυτή τη δυνατότητα, να προσκαλέσουν, όπως όφειλαν να έχουν ήδη πράξει, το Δημοτικό και το Τοπικό Συμβούλιο, τους λοιπούς αρμόδιους φορείς αλλά και τους κατοίκους, να εκφράσουν γνώμη, εξασφαλίζοντας νέα προς τούτο προθεσμία.

Αδήριτη, επίσης,  η ανάγκη για άμεση εγγραφή του Δήμου Μουζακίου στο Ηλεκτρονικό Περιβαλλοντικό Μητρώο και για ορισμό υπαλλήλου, που θα παρακολουθεί κάθε ανάρτηση σ’ αυτό, σχετική με το Δήμο μας, ενημερώνοντας το Δημοτικό Συμβούλιο. Είναι καιρός να βγούμε όλοι μας από το λήθαργο, πριν αλωθούν τα πάντα στον τόπο μας και οι ίδιοι δε θα το έχουμε καν αντιληφθεί, μ’ εκείνο που θα μας απομένει τότε να είναι τα ψηφίσματα, που θα ερχόμαστε εκ των υστέρων να εκδίδουμε.…

Γιώργος Δ. Καραβίδας

Δημοτικός Σύμβουλος (Ενωτική Πρωτοβουλία)

Αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Μουζακίου