Ομιλία Στ. Σαριδάκη στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ της 27ης Νοεμβρίου στην Καρδίτσα ^Κύριο

Αυτό το μέλλον δε μπορεί να είναι η φτώχεια, η ανεργία, η εξαθλίωση, η μόνιμη ανασφάλεια.

O κρατικός προϋπολογισμός για το 2015 κινείται σε αυτό το πλαίσιο, ανακατανέμει ψίχουλα πετσοκόβοντας τα κονδύλια προστασίας της εργατικής οικογένειας, θεωρεί δυσβάστακτο κόστος τις αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις.

Χρησιμοποιούν την ακραία φτώχεια ως μοχλό πίεσης για να μειώσουν ακόμα περισσότερο τους μισθούς, για να καταργήσουν επιδόματα, τις συντάξεις, να αυξήσουν τους φόρους και τα χαράτσια, να φέρουν τα όρια επιβίωσης στα τάρταρα.

Να απορρίψουμε τη ζωή με τα ψίχουλα και τα αποφάγια που μας δίνουν.

Όσοι ισχυρίζονται ότι μπορεί να υπάρχει κοινό συμφέρον ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργαζόμενους είναι εχθροί του λαού, λένε ψέματα. Είναι κοροϊδία και απάτη να υποστηρίζει κάποιος ότι μπορεί οι βιομήχανοι, οι μεγαλέμποροι, οι μεγαλοξενοδόχοι, οι τραπεζίτες και εφοπλιστές να έχουν άθικτα τα κέρδη και τα συμφέροντα τους και παράλληλα οι εργαζόμενοι να ελπίζουν σε ανακούφιση και βελτίωση της ζωής τους.

Η ενίσχυση της κερδοφορίας δε θα ανακουφίσει τους εργαζόμενους από τον εφιάλτη της ανεργίας, το σάρωμα των μισθών και των συντάξεων, τη φορολογία και την ακρίβεια. Η φετινή, μεγάλη κερδοφορία π.χ. στον κλάδο του τουρισμού έφερε περισσότερα κέρδη μόνο στους μεγαλοξενοδόχους. Για τους εργαζόμενους έφερε επιδείνωση στις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς και αυτό είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα πώς εννοούν την ανάκαμψη.

Όποιος ταυτίζει τα συμφέροντα των εργαζόμενων με τα κέρδη των επιχειρήσεων, όποιος βάζει τις δεσμεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση πάνω από την επιβίωση και την αξιοπρέπεια του λαού, βρίσκεται στην αντίπερα όχθη μαζί με τη μεγαλοεργοδοσία.

Συνάδελφοι και φίλοι
Να μην περιμένει κανείς “σωτηρία” από κυβερνητικές εναλλαγές!

Από τη δράση μας, από τους αγώνες μας, από τις διεκδικήσεις μας, εξαρτάται η “σωτηρία” μας. Η αναμονή, η εναπόθεση ελπίδας σε κυβερνητικές εναλλαγές αποδείχτηκε πως δε φέρνει πίσω κατακτήσεις. Η αδράνεια δημιουργεί νέες απώλειες, σταθεροποιείται η φτώχεια και η εξαθλίωση.

Οποιαδήποτε πρασινομπλέ ή ροζ διαπραγμάτευση στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα μας φορτώνει με νέες δεσμεύσεις για αντιλαϊκά μέτρα. Οι τωρινές υποσχέσεις-ψίχουλα της δικομματικής κυβέρνησης αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ που φιλοδοξεί να γίνει κυβέρνηση, αποδεικνύουν πως η στρατηγική τους είναι ενιαία, προστατεύουν τον πλούτο των επιχειρηματικών ομίλων, δίνουν ώθηση για τη μεγαλύτερη κερδοφορία τους και από την άλλη δίνουν φούσκες-αέρα στους εργαζόμενους.

Η αποδοχή των δεσμεύσεων και του χρέους σημαίνει ανεργία, φτώχεια, δυστυχία, μισή ζωή! Το εργατικό-λαϊκό κίνημα δε μπορεί να κάνει πίσω από το αίτημα για μονομερή διαγραφή του χρέους, για κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων και αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλιώς θα ζούμε κάτω από διαρκή «μνημόνια».

Οι εργαζόμενοι είναι οι παραγωγοί του πλούτου!

Αυτοί παράγουν, αυτοί κινούν τα εργοστάσια, τα λιμάνια, τις επιχειρήσεις.

Αυτός ο πλούτος πρέπει να επιστρέψει στον παραγωγό του. Να κατευθυνθεί για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων.

Φίλοι και φίλες
Χαιρετίζουμε τις εκατοντάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις αυτοαπασχολουμένων, αγροτών, γυναικών, νεολαίας, που συζήτησαν και ένωσαν τις δυνάμεις τους στο Πανελλαδικό συλλαλητήριο την 1η Νοέμβρη.

Το βήμα που πραγματοποιήθηκε πρέπει να συνεχιστεί με νέα δυναμική, σε κάθε τόπο δουλειάς, για να σηκωθεί άνεμος διεκδικήσεων παντού.

Απευθυνόμαστε σε σένα που αγανακτείς και αναρωτιέσαι τι πρέπει να γίνει, τι πρέπει να αλλάξει για να μπει φρένο στην αντιλαϊκή επίθεση, να αντιστραφεί η αρνητική κατάσταση, να υπάρξει ουσιαστική και ριζική βελτίωση στις ζωές μας.

Σε σένα που «σε έχει πάρει από κάτω», που λες «τίποτα δε γίνεται» «κανείς δεν κάνει τίποτα» «είναι όλα αποφασισμένα, ότι κι αν κάνουμε». Που σκέφτεσαι αν θα απεργήσεις ή όχι «γιατί τι θα γίνει και αν απεργήσω». Που σκέφτεσαι το μεροκάματο που θα χάσεις.

Σε σένα που ελπίζεις ότι «τα χειρότερα περάσανε», ότι «έρχεται η ανάπτυξη». Σε σένα που σε κοροϊδεύουν να περιμένεις τις εκλογές για να αλλάξει η κυβέρνηση και να ελπίζεις ότι θα αλλάξει η ζωή σου. Χορτάσαμε αλλαγές κυβερνήσεων.  Αρκετά το παραμύθι !

Παλεύουμε να ανατρέψουμε την πολιτική που εξυπηρετεί τα μεγάλα συμφέροντα και όχι την κάπα ο Μανωλιός. Αυτό δεν γίνεται περιμένοντας στον καναπέ. Θέλει αγώνα με ενότητα και στόχο ενάντια στη λυκοσυμμαχία της ευρωπαϊκής ένωσης, ενάντια στους ντόπιους υπηρέτες της, με προοπτική για διαχείριση του πλούτου από τους παραγωγούς του.

Λέμε ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να αλλάξει, να βελτιωθεί η ζωή μας. Ο αγώνας είναι σκληρός και δύσκολος. Απαιτεί θυσίες, αντοχή από όλους μας και σχέδιο κλιμάκωσης.

Μπροστά μας έχουμε άλλωστε ακόμη πολλά αντιλαϊκά μέτρα. Η  «ανάκαμψη» της οικονομίας, με όποια συνταγή και αν γίνει και με οποία κυβέρνηση (μνημονιακή- αντιμνημονιακή ή ‘’αριστερή’’ με λίγο ΑΝΕΛ), θα είναι ανάκαμψη προς όφελος των μονοπωλιακών  ομίλων.  

Προϋποθέτει «φθηνότερους» εργαζόμενους για τους επιχειρηματίες. Στην ανάκαμψη με ή χωρίς «τρόικα», με ή χωρίς «μνημόνιο»,  θα έρθουμε  αντιμέτωποι όχι μόνο με τα μέτρα που ήδη γνωρίζουμε, αλλά και με τα επόμενα «πακέτα» περικοπών στο ασφαλιστικό, στους μισθούς και στις συντάξεις, στις παροχές υγείας και στην παιδεία.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η κυβέρνηση, όλοι αυτοί που πίνουν νερό στο όνομα της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας, δε θέλουν και δε μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε μέρος των απωλειών που έχουν οι εργαζόμενοι την περίοδο της κρίσης.

Η λύση δε βρίσκεται στο δρόμο του συμβιβασμού, της μοιρολατρίας και της απογοήτευσης που καλλιεργούν οι ηγεσίες της ΑΔΕΔΥ, της ΓΣΕΕ και των σωματείων τους, κρυμμένοι πίσω από διακηρύξεις περί ενότητας…… Χωρίς σύγκρουση με τα κέρδη και τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική ανακούφιση των λαϊκών οικογενειών που υποφέρουν.

Η λύση βρίσκεται στην αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στα σωματεία, στην ενίσχυση των ταξικών δυνάμεων. Βρίσκεται στους αγώνες με κριτήριο τις δικές μας ανάγκες. Βρίσκεται στο δυνάμωμα της Λαϊκής Συμμαχίας, της κοινής δράσης των εργαζόμενων, με  τους άνεργους, τους μικρούς επαγγελματοβιοτέχνες και τους αγρότες ενάντια στην πολιτική που μας στύβει κυριολεκτικά.

Μην περιμένουμε σωτήρες! Μόνο ο δικός μας αγώνας μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Βλέπετε ότι, για να έρθει η ανάπτυξη τάχα, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, η μεγαλοεργοδοσία απαιτούν πάλι νέες ανατροπές στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Έχουν έτοιμη παρέμβαση στο συνδικαλιστικό νόμο. Επιδιώκουν να επικρατήσει άκρα του τάφου σιωπή στους κλάδους και στους εργασιακούς χώρους. Θέλουν να χτυπήσουν κάθε εργατική διεκδίκηση, τη συνδικαλιστική δράση και το δικαίωμα στην απεργία.

Αν δεν απαντήσουμε δυναμικά, έρχονται ακόμα χειρότερα!  Έρχονται νέες περικοπές στις συντάξεις, συζητούν ανοιχτά για τη σύνδεση της υγείας με τον αριθμό των ενσήμων ή των ημερών ασφάλισης κάθε εργαζόμενου. Δηλαδή να εξασφαλίζουν για τη συντριπτική πλειοψηφία του εργαζόμενου λαού και των ανέργων, μια γάζα και ένα παυσίπονο.

Η αναμονή, η εναπόθεση ελπίδας σε κυβερνητικές εναλλαγές αποδείχτηκε πως δε φέρνει πίσω κατακτήσεις. Η αδράνεια, η καθυστέρηση  δημιουργεί νέες υποχωρήσεις, νέες απώλειες, σταθεροποιείται η φτώχεια, η ζωή με τα ψίχουλα. Οποιαδήποτε νέα, διαφορετική, μπλε, πράσινη ή ροζ διαπραγμάτευση στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα μας φορτώσει με νέες δεσμεύσεις για αντιλαϊκά μέτρα.

Όχι στις αυταπάτες που λένε «ε, κάτι διαφορετικό θα κάνουν οι άλλοι, ας τους δοκιμάσουμε».
Μην ανέχεσαι το μικρότερο κακό γιατί φέρνει στο προσκήνιο νέα επίθεση! Μη μειώνεις τις απαιτήσεις σου!

Φίλοι και συναγωνιστές
Είναι η ώρα να σταματήσουμε την αρπαγή του μόχθου μας απαιτώντας και επιβάλλοντας ουσιαστικές αυξήσεις παντού!

Είναι στο χέρι μας να παρακάμψουμε τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες από τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ μέχρι το πιο μικρό σωματείο και να απαιτήσουμε εδώ και τώρα:

 - ΥΠΟΓΡΑΦΗ Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης με επαναφορά στα 751 ευρώ του βασικού μισθού, ως ελάχιστη βάση για αυξήσεις. Να επανέλθουν οι κατώτεροι κλαδικοί μισθοί στα επίπεδα του 2009. Να καταργηθεί το αίσχος των άθλιων μισθών πείνας, των 586 και 511 ευρώ.

 - Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση. Να αποκατασταθούν οι σταθερές εργασιακές σχέσεις. Δουλειά για όλους !

 - Καμία νέα παρέμβαση στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα. Εδώ και τώρα κάλυψη των απωλειών και πλήρη κρατική εγγύηση όλων των συντάξεων και των παροχών.
- Να καλυφθούν άμεσα όλες οι ανάγκες των Ταμείων από το κράτος και τη μεγαλοεργοδοσία.

- Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και των εφαρμοστικών νόμων που επηρεάζουν την Κοινωνική Ασφάλιση και τις συντάξεις.

 - Κατώτερη σύνταξη στα 600 ευρώ. Κανένας εργαζόμενος ανασφάλιστος.  Άμεση αποκατάσταση των απωλειών, της 13ης και 14ης σύνταξης.

 - Να μπει τέρμα στον εφιάλτη της ανεργίας!  Εδώ και τώρα κάλυψη ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ για όσο διαρκεί η ανεργία με επίδομα 600 ευρώ. Να σταματήσει το σκλαβοπάζαρο των προγραμμάτων απασχόλησης.

Όλοι στον αγώνα, εργάτες, αγρότες, μικροεπαγγελματίες, άνεργοι, συνταξιούχοι, ενάντια στα μεγάλα συμφέροντα και τους υπηρέτες τους

Σαριδάκης Στέλιος

Πρόεδρος του σωματείου εμποροϋπαλλήλων και ιδιωτικών υπαλλήλων νομού Καρδίτσας