Το ζωοπάζαρο της Καρδίτσας στον καιρό της κρίσης ^Κύριο

Θα ήταν «τραβηγμένο» να πούμε πως η κρίση ξαναέφερε αυτή την εποχή. Είναι αλήθεια όμως πως όλο και περισσότεροι αναζητούν τρόπους να έχουν δικά τους ζωικά προϊόντα, μειώνοντας έτσι το κόστος διαβίωσης. Αν θέλετε να το δούμε κι αλλιώς, μια τέτοια ενασχόληση σε κρατά απασχολημένο και περιορίζεις άλλα έξοδα που πλέον δεν μπορείς και να κάνεις. Προσθέστε και ένα σημαντικό κομμάτι ανθρώπων που βάζει σαν προτεραιότητα το να «ξέρει τι τρώει» και θα καταλάβετε ότι το ζωοπάζαρο δεν υπάρχει μόνο ως παράδοση αλλά και ως αναγκαιότητα.

Βεβαίως οι συνθήκες είναι πλέον πολύ διαφορετικές. Υπάρχουν νόμοι που περιορίζουν την δυνατότητα κατοχής οικόσιτων ζώων και οι προϋποθέσεις για να μπορέσεις να διατηρείς τέτοιες εκτροφές είναι πολλές και ποικίλουν ανάλογα το ζώο.

Παρόλα αυτά η επαρχία και ειδικά όσοι διαθέτουν εκτός πόλης χώρους δίνει(ακόμα) τέτοιες δυνατότητες και αρκετοί δεν τις αφήνουν ανεκμετάλλευτες.

Να επιστρέψουμε όμως στο ζωοπάζαρο που, για όσους δεν γνωρίζουν, βρίσκεται στον Περιφερειακό Καρδίτσας-Τρικάλων. Δίπλα ακριβώς από τα νέα σφαγεία του Δήμου Καρδίτσας και σχετικά κοντά με τη λαχαναγορά. Σε Δημοτικό χώρο που παραχωρείται σε παραγωγούς έναντι αντιτίμου. Μην φανταστεί κάποιος εγκαταστάσεις. Για ανοιχτό χώρο μιλάμε όπου οι κτηνοτρόφοι και πτηνοτρόφοι αλλά και άνθρωποι που απλά έχουν τρία-τέσσερα ζωντανά για πούλημα φθάνουν από όλες τις περιοχές του νομού. Μαζί τους άλλοι που πουλάνε ζωοτροφές αλλά και… αξεσουάρ όπως κουδούνια για τα ζώα.

Το ζωοπάζαρο γίνεται κάθε Τετάρτη, παράλληλα με τη λαϊκή και μπορεί κανείς να βρει πραγματικά ότι κυκλοφορεί σε οικόσιτο. Από κότες κάθε τύπου και χρώματος, από γαλοπούλες, από πάπιες, χήνες και χηνόπαπιες μέχρι φραγκόκοτες και περιστέρια σε ότι αφορά τα πτηνά. Όσο για τα ζώα, για παράδειγμα αυτή την Τετάρτη που το επισκεφθήκαμε εμείς, είχαν την τιμητική τους τα γουρουνάκια (ελέω των επερχόμενων εορτών και του χειμώνα).

Ίδια κατάσταση και με τα αμνοερίφια. Αρνάκια και κατσικάκια που χρειάζονται γάλα με μπιπερό για να μεγαλώσουν, έως μεγάλα ζώα. Δεν έλειπαν βεβαίως και τα βοοειδή αλλά σε μικρότερο αριθμό, όπως και τα κουνέλια.
Το ζωικό βασίλειο σε όλο του το μεγαλείο.

Φυσικά όλα αυτά για να λειτουργήσουν απαιτούν και πελάτες. Υπάρχουν κι από αυτούς. Αρκετός κόσμος όπως προαναφέραμε ψάχνει στο ζωοπάζαρο. Είναι όμως διστακτικός και για ν’ αγοράσει θα γίνει εξονυχιστικός έλεγχος και πολύ «παζάρι». Γιατί μέσω αυτού έρχονται και οι καλές τιμές, πράγμα απαραίτητο τους καιρούς που ζούμε. Η τέχνη του «παζαριού» είναι σημαντική και ο κατέχων αυτή δημιουργεί ευκαιρίες. Θεμιτά, βεβαίως, όλα αυτά και στο πλαίσιο της φιλοσοφίας των υπαίθριων αγοροπωλησιών.

Κλείνοντας την αναφορά μας στο ζωοπάζαρο της Καρδίτσας αξίζει ν’ αναφέρουμε ότι οι έλεγχοι από πλευράς Δήμου είναι υπαρκτοί και το διαπιστώσαμε προσωπικά, αλλά κάναμε και μια άλλη σημαντική διαπίστωση: Ότι η πλειοψηφία των παραγωγών και των πελατών δείχνουν σεβασμό και στη λειτουργία του παζαριού και στην υγιεινή και καθαριότητα του χώρου, παρότι το εμπόρευμα δεν είναι και το πιο εύκολα διαχειρίσιμο  στον τομέα αυτό.

Π.Κ.