Παρασκευή Βαλαράκου: "14η Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη"

Η πρώτη πραγματική μετάγγιση από άνθρωπο σε άνθρωπο ανήκει στον MAJOR, ο οποίος δεν έκανε απευθείας μετάγγιση, αλλά συνέλεξε το αίμα για τη μετάγγιση σε δοχείο.

Τα συχνά θανατηφόρα συμβάντα που παρατηρήθηκαν έβαλαν φρένο σε όλες τις προσπάθειες για περίπου δύο αιώνες. Αυτό οφειλόταν στο ότι το αίμα που χρησιμοποιούσαν ήταν συχνά άλλης ομάδας και οι κανόνες της ασηψίας ήταν άγνωστοι. Ο σημαντικότερος σταθμός στην ιστορία της αιμοδοσίας υπήρξε η ανακάλυψη των ομάδων αίματος από τον LANDSTEINER το 1900. Την ανακάλυψη των ομάδων του συστήματος ΑΒΟ ακολούθησε η ανακάλυψη του συστήματος RHESUS. Η πρώτη μετάγγιση αίματος στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε το 1916 στην Πολυκλινική Αθηνών από τον καθηγητή Σπ. Οικονόμου που είχε παρακολουθήσει στο Montpellier της Γαλλίας σχετικές εργασίες. Για την πρώτη μετάγγιση πήρε αίμα από τον βοηθό του, γιατρό, Mιχ. Πατρικαλάκη .   Το έτος 1962 έγινε δωρεά στο Κέντρο Αιμοδοσίας του Ιπποκράτειου από την Εθνική Υπηρεσία Αιμοδοσίας της Γαλλίας  το πρώτο στη χώρα μας ειδικό αυτοκίνητο για αιμοληψίες, με 10 κλίνες και με ψυγείο δυνατότητας συντήρησης 600 μονάδων αίματος. Το 1979 καταργούνται οι ιδιωτικές τράπεζες αίματος στην Ελλάδα και δημιουργούνται οι πρώτοι σύλλογοι αιμοδοτών.  Το 1985 χρησιμοποιείται πρώτο τεστ ανίχνευσης του HIV στις τράπεζες αίματος.

Η επιστημονική έρευνα έχει καταστήσει την αιμοδοσία ασφαλή διαδικασία.  Όλο και περισσότερο η εθελοντική αιμοδοσία αποτελεί την κύρια πηγή του μεταγγιζόμενου αίματος, μια και δεν έχει βρεθεί κάποια φαρμακευτική ουσία που να μπορεί να αντικαταστήσει το αίμα.

Η αιμοδοσία, αποτελεί την πιο μεγάλη, την πιο αλτρουϊστική πράξη
αλληλεγγύης του ανθρώπου προς τον άνθρωπο. Μια προσφορά τόσο ανώδυνη αλλά και τόσο χρήσιμη . Η έλλειψη και η ανεπάρκεια αίματος είναι μια κατάσταση που θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ζωή όσων χρειάζονται το αίμα ως θεραπευτικό μέσο.

Γι' αυτό, η εθελοντική αιμοδοσία είναι μια χειρονομία καλής θέλησης, φροντίδας και αγάπης προς τον συνάνθρωπό μας. Δεν υπάρχει πολυτιμότερο δώρο απ' την εθελοντική αιμοδοσία, αφού στην πραγματικότητα είναι ένα δώρο ζωής γι' αυτόν που το δέχεται.

Το να είναι κανείς εθελοντής αιμοδότης ασφαλούς αίματος είναι το σημαντικότερο πράγμα, γιατί αυτή η μονάδα αίματος θα σώσει την ζωή περισσοτέρων από ενός ασθενών. Σαν μέλη της κοινωνίας είναι ευθύνη μας να είμαστε εθελοντές αιμοδότες ασφαλούς αίματος.

Ασφαλές αίμα είναι αυτό που δεν βλάπτει κατ' αρχήν τον ίδιο τον δότη, είναι δηλαδή ασφαλές από μολυσματικές ασθένειες, οπότε δεν μπορεί να βλάψει ούτε τον λήπτη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς όφελος της υγείας των ασθενών.

Δυστυχώς στην χώρα μας, η έλλειψη και η ανεπάρκεια αίματος είναι μια ακόμα υπαρκτή κατάσταση που έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα να θέτει σε κίνδυνο την ζωή όσων χρειάζονται το αίμα ως θεραπευτικό μέσο. Αυτό οφείλεται κυρίως στην μη ευαισθητοποίηση των ανθρώπων εκείνων που μπορούν με την τελείως ανώδυνη γι' αυτούς εθελοντική αιμοδοσία να προσφέρουν το πολυτιμότερο για όσους το χρειάζονται θεραπευτικό μέσο, το αίμα.

Αρκετές φορές, αυτή η μη ευαισθητοποίηση οφείλεται στην αδιαφορία πολλών για το τι αποτελεί πραγματική προσφορά προς τον συνάνθρωπο, πολλές φορές όμως οφείλεται στην άγνοια για το μέγεθος της ανάγκης που υπάρχει να προσφέρουν στον συνάνθρωπό τους το πιο ανεκτίμητο αγαθό που μπορεί να σώσει την ζωή του.

Υπάρχει συνεχής ανάγκη για τακτική παροχή αίματος, επειδή το αίμα μπορεί να αποθηκευτεί για περιορισμένο χρονικό διάστημα πριν από τη χρήση. Απαιτούνται τακτικές αιμοδοσίες από επαρκή αριθμό υγιών ανθρώπων για να διασφαλιστεί ότι το ασφαλές αίμα θα είναι διαθέσιμο όποτε και όπου χρειαστεί.

Η απόφαση να δωρίσετε το αίμα σας μπορεί να σώσει μια ζωή, ή ακόμα και αρκετές, εάν το αίμα σας διαχωριστεί στα συστατικά του - ερυθρά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια και πλάσμα - τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξεχωριστά για ασθενείς με συγκεκριμένες παθήσεις.

Απαιτείται αίμα για να σώσει ζωές σε περιόδους έκτακτης ανάγκης και για να διατηρήσει τη ζωή εκείνων με ιατρικές παθήσεις, όπως λευχαιμία, θαλασσαιμία και αιμορραγικές διαταραχές, καθώς και ασθενείς που υποβάλλονται σε μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις.

Ο Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών Παλαμά ιδρύθηκε το 2008 και αποτελείται με περισσότερα από 400 ενεργά μέλη, κατά πλειονότητα άτομα νεαρής ηλικίας. Αξιοσημείωτη είναι η προσέλευση των εθελοντών αιμοδοτών σε τοπικό επίπεδο, με ρεκόρ συγκέντρωσης μονάδων αίματος (533 φιάλες) για το προηγούμενο έτος. Η επιτυχία αυτή οφείλεται στις άοκνες προσπάθειες του προέδρου και των μελών του Συλλόγου .Πολλά μέλη έχουν συμμετάσχει σε περισσότερες από  30 αιμοδοσίες στο σύνολο, με συνεχή επιβράβευση των υπεράνθρωπων προσπαθειών.

Τελειώνοντας θα ήθελα να τονίσω ότι η εθελοντική αιμοδοσία είναι η έμπρακτη απόδειξη "ΑΓΑΠΗΣ"  στον συνάνθρωπο. Είναι μια μικρή θυσία με την οποία χαρίζουμε πολλά. Αυτό που εισπράττουμε είναι η χαρά της προσφοράς. Σε Νοσοκομείο της Μεγάλης Βρετανίας έξω από το τμήμα αιμοδοσίας υπάρχει η ρήση ενός δασκάλου που είπε " όταν παίρνεις γεμίζουν τα χέρια σου, όταν δίνεις γεμίζει η ψυχή σου".

*  Άρθρο της  Παρασκευής Βαλαράκου, ειδικευόμενη ιατρός στην Παθολογική Κλινική του Π.Γ.Ν. Λάρισας.

Σύντομο βιογραφικό:

• 2012-2013: Απόφοιτη ΓΛ Παλαμά με βαθμό απολυτηρίου δεκαοκτώ και οκτώ δέκατα
• 2013-2019: Φοίτηση στο Πανεπιστήμιο Luliu Hațieganu University of Medicine and Pharmacy Cluj Napoca με βαθμό πτυχίου 9.45/10
• 2021: Λήψη ειδικότητας στην Παθολογική Κλινική ΠΓΝΛ (1ο έτος Παθολογίας)