Γ. Αγγέλου – Γ. Χόντος: Ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις ^Κύριο

Μετά απ’ αυτό και κατά ένα ανεξήγητο; τρόπο την Δευτέρα 5 Νοέμβρη βγάζει ανακοίνωση για την απεργία καλώντας σε σύσκεψη φορέων στο δημαρχείο χωρίς να υπάρχει προηγούμενη απόφαση ούτε καν ενημέρωση του ΔΣ. Και σαν συνέχεια αυτών και σημαντικότερο όλων είναι το γεγονός του καλέσματος των εργαζομένων με επιμονή για καταλήψεις κ.λ.π. που είχε σαν αποτέλεσμα το αποπροσανατολισμό των εργαζομένων.

Αρχικά να διευκρινίσουμε ότι δεν διαφωνούμε σε οποιαδήποτε μορφή αγώνα. Όμως είναι τουλάχιστον απαράδεκτο και προκαλεί συγχύσεις μέρες απεργίας, κορυφαίας μάχης, να προπαγανδίζονται από συνδικαλιστικά στελέχη καταλήψεις.

Εύλογα είναι τα ερωτήματα που προκύπτουν:

1.Τι νόημα είχε η σύσκεψη της Δευτέρας με πρωτοβουλία του σωματείου των ΟΤΑ, αφού συμμετείχαν σ’ αυτήν του εργατικού κέντρου το Σάββατο;

Η απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι η κίνηση αυτή εντάσσεται:

α) Στην αγωνιώδη προσπάθειά των συνδικαλιστών της ΠΑΣΚ να ξεπεράσουν τον «σκόπελο» της απαξίωσης του πολιτικού τους φορέα (ΠΑΣΟΚ), δείχνοντας αγωνιστικό πρόσωπο, και προσπαθώντας να πάρουν πρωτοβουλίες που θα τους βγάλουν από την «αφάνεια» και θα τους κρατήσουν «ζωντανούς» από το «τσουνάμι» του ταξικού λαϊκού κινήματος που θα ξεσπάσει εξαιτίας της βαρβαρότητας των νέων μέτρων σαρώνοντας κάθε συμβιβασμένη συνδικαλιστική ηγεσία.

β) Στην προσπάθεια που γίνεται συστηματικά και βρίσκεται σε εξέλιξη, με πρωταγωνιστές στην Καρδίτσα συνδικαλιστικά και κομματικά στελέχη (ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΚΚΕμλ κ.α.) από τους χώρους των εκπαιδευτικών, ΟΤΑ, ΔΕΚΟ κ.λ.π. να δημιουργήσουν αντιΠΑΜΕ μέτωπο. Έτσι στήνουν διάφορες «συλλογικότητες» που τις βαφτίζουν «πρωτοβουλία εργαζομένων, «κοινή δράση εκπαιδευτικών», «άλλη ρότα» κ.λ.π. προσπαθώντας να παρουσιαστούν ακομμάτιστοι, όλοι μαζί, ενωτικοί, καλλιεργώντας αντιΠΑΜΕ γραμμή στους εργαζόμενους. Τα βρίσκουν μεταξύ τους (άλλωστε κοινή στην ουσία είναι η στρατηγική τους). Στα πλαίσια αυτά «ξέθαψαν» και το απαξιωμένο εργατικό κέντρο Καρδίτσας(ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ) και συμπορεύονται μαζί του στις «πλατείες». Απευθυνόμενοι σε στρώματα που τείνουν «ευήκοα ώτα» εξαιτίας της κοινωνικής τους θέσης και των εμπειριών που έχουν, προσπαθούν να δημιουργήσουν κίνημα που θα είναι βούτυρο στο ψωμί της νέας μορφής της σοσιαλδημοκρατίας (ΣΥΡΙΖΑ) που τάζει λαγούς με πετραχήλια και γυρισμό στο παρελθόν. Οι διάφορες συσκέψεις φορέων- όπως αυτή της Δευτέρας- δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προσπάθεια των συνδικαλιστών της ΠΑΣΚ να δημιουργήσουν μια συσπείρωση σωματείων, συνδικαλιστών βάζοντας στην άκρη το εργατικό κέντρο και το νομαρχιακό τμήμα της ΑΔΕΔΥ.

Αλήθεια ας σκεφτούν οι εργαζόμενοι, το ΠΑΜΕ το κατηγορούν για διασπαστικές τακτικές, αλλά οι ίδιοι που εκτοξεύουν αυτές τις κατηγορίες, χρησιμοποιούν τέτοιες μεθόδους. Τι επιδιώκουν; Ή ο στόχος τους, όπως δηλώθηκε από τον Κολλά στην «Αυγή», είναι να διαλυθούν συνδικάτα και ομοσπονδίες και να αναζητηθεί μορφή οργάνωσης έξω από το χώρο δουλειάς, μακριά από την ταξική αντίθεση με την εργοδοσία. Δηλαδή διάλυση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος; Τώρα φαίνεται «τραβηγμένο», αύριο μπορεί να το δούμε μπροστά μας. Κανείς δεν πρέπει να το αγνοήσει.

2. Είναι άραγε «αθώο» αυτό που καλλιεργούνταν και διαδίδονταν από συνδικαλιστικά στελέχη της πλειοψηφίας του σωματείου των ΟΤΑ, φέρνοντας σύγχυση στους εργαζόμενους για «καταλήψεις» ή άλλες μορφές αγώνα;

Οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες της κρίσης. Οι δυσκολίες είναι πολλές. Η απειλή της απόλυσης, η ανεργία που χτυπά και νέες πόρτες κάθε μέρα, τα ρημαγμένα οικονομικά του κάθε εργαζόμενου είναι πραγματικότητα.

Πάνω σε αυτό το έδαφος έρχονται ορισμένοι να φυτέψουν τους σπόρους που κουβαλούσαν για καιρό. Ξεκίνησε ξανά στους χώρους δουλειάς με πιο μεγάλη ένταση στους χώρους του Δημοσίου, ΟΤΑ και των πρώην ΔΕΚΟ η αντιπαράθεση για τη μορφή του απεργιακού αγώνα με κάπως παράξενο τρόπο. Τα κεντρικά συνδικαλιστικά στελέχη πρώην ΠΑΣΟΚ τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ με πρησμένα από τη φωνή λαρύγγια να εξαγγέλλουν στις κάμερες απεργίες: 48ωρες, επαναλαμβανόμενες, διαρκείας (γιατί τώρα ανακάλυψαν ότι με μία μέρα δεν βγαίνει τίποτα). Οι ίδιοι άνθρωποι, στους χώρους δουλειάς καλούσαν τον κόσμο να αναζητήσει νέες μορφές πάλης. Μετέτρεψαν στους χώρους τους την απεργία σε ... άδεια, ρεπό, καταλήψεις και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Άραγε δεν έχει καμιά σχέση με όλ’ αυτά η στάση και η τακτική των συνδικαλιστικών στελεχών της ΠΟΕ-ΟΤΑ και στην Καρδίτσα;

Να γνωρίζουν όμως όλοι όσοι ονειρεύονται άλωση του συνδικαλιστικού κινήματος, παγίδευσή του σε ανώδυνες τακτικές, αποπροσανατολισμό των εργαζομένων στους ΟΤΑ της Καρδίτσας ότι και σε αυτούς τους εργαζόμενους υπάρχουν και μνήμες και εμπειρίες πολύ πρόσφατες που βοηθούν να ακυρωθούν τα σχέδια εγκλωβισμού.

Θα πρέπει ακόμα να γνωρίζουν καλά ότι μεγάλο μέρος του κόσμου που απεργεί, που ορθώνει ανάστημα, διαδηλώνει με το ΠΑΜΕ στην Καρδίτσα. Ακόμα και όταν δε συμφωνεί σε όλα. Αυτόν το μεγάλο τίτλο αναγνώρισης που δίνει στην πράξη ο εργαζόμενος που σηκώνει κεφάλι, το ΠΑΜΕ τον έχει κερδίσει. Όλοι ξέρουν μετά από τόσα χρόνια ποιοι είναι αυτοί που αγωνίζονται έντιμα, με ανιδιοτέλεια, με πάθος για τα συμφέροντα τους. Ποιοι εμπιστεύονται τους εργαζόμενους στον χώρο των ΟΤΑ, δε λυπούνται κόπους και θυσίες.

Έχουμε την πίστη και την απόφαση, με πολύ δουλειά, χωρίς μεγάλες κουβέντες, να δραστηριοποιήσουμε ταξικά το σωματείο μας.

Γι’ αυτό ανοίγουμε δρόμο για τη δράση περισσότερων συναδέλφων, το επιδιώκουμε, το απαιτούμε. Καλλιεργούμε το δρόμο της κοινωνικής συμμαχίας με εργαζόμενους αυτοαπασχολούμενους, αγρότες, νέους, γυναίκες.

Κοπιάζουμε από την πλευρά μας για τη διαμόρφωση ενός μεγάλου κινήματος ρήξης. Κίνημα που θα κάνει πράξη την ανατροπή. Ανατροπή δεν είναι να αλλάξει η κυβέρνηση και οι καπιταλιστές να μείνουν στη θέση τους, η ιδιοκτησία τους στα μέσα παραγωγής προστατευμένη. Να ζουν μέσα σε απίστευτη χλιδή και οι πολλοί στα βάσανα. Ανατροπή και πολιτική αλλαγή είναι να αλλάξει η τάξη στην εξουσία. Αυτό απαιτεί την οργάνωση, την απόφαση και τη δραστηριοποίηση των εργαζόμενων μαζών.''

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΜΕ ΟΤΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΟΝΤΟΣ

ΜΕΛΗ ΔΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΑ Ν. ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ