Ομιλία Κ. Τσιάρα για τις μεταμοσχεύσεις και την δωρεά οργάνων ^Κύριο

Η σχετική τοποθέτηση  του κ. Τσιάρα έχει ως εξής:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
η πραγματικότητα στο χώρο της δημόσιας Υγείας είναι τραγική. Με πολύ απλά λόγια μπορεί να περιγράψει κανείς την απόλυτη αποδιοργάνωση, την απόλυτη αδυναμία λειτουργίας σχεδόν του συνόλου των νοσοκομείων της χώρας. Αυτή τη στιγμή, στο σύνολο των χειρουργικών κλινικών της Ελλάδος, τα χειρουργεία είναι σαφώς λιγότερα σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Ιδιαίτερα σε κλινικές που έχουν να κάνουν με προθέματα ή με παραγγελίες υλικών, όπως οι ορθοπεδικές και οι νευροχειρουργικές κλινικές.

Από την άλλη πλευρά, μπήκαμε σε μία συζήτηση, με μικρότερης έντασης ή μικρότερου ενδιαφέροντος ζητήματα, κυρίως για να στρέψουμε την κοινή γνώμη από τα πραγματικά προβλήματα της υγείας. Ένα από αυτά τα ζητήματα αφορούσε τις εκθέσεις σχετικά με το κλείσιμο ή τον περιορισμό νοσοκομείων ή κλινικών ανά την Ελλάδα. Χωρίς μάλιστα, πρωτίστως, να έχουμε οργανώσει τους βασικούς πυλώνες διατήρησης και λειτουργίας του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Στις 11 Μαρτίου, Κύριε Υπουργέ, μέσα από μία επίκαιρη ερώτηση, σας ζήτησα να με ενημερώσετε για την διαδικασία καταβολής των οφειλομένων από τον ΟΠΑΔ. Και τότε δεσμευτήκατε, πως την 31η  Μαρτίου θα έχουν πληρωθεί όλοι οι γιατροί. Τονίσατε μάλιστα, πως αν δεν έχουν πληρωθεί έως τότε, θα ζητήσετε ευθύνες από όσους σας διαβεβαίωναν για κάτι τέτοιο. Αντί, βεβαίως, να ζητηθούν ευθύνες ή αντί να υπάρξει οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με την ουσία του προβλήματος, γιατί βεβαίως οι πληρωμές δεν έγιναν, το μόνο που έγινε στις 31 Μαρτίου, ήταν ο πανηγυρισμός ότι πετύχατε όλους τους στόχους του Υπουργείου Υγείας. Και αναρωτιέται κανείς: Οι στόχοι οριοθετούνται από εμάς, όπως τους βάζουμε για να λύσουμε κάποια γραφειοκρατικά ζητήματα; Ή οριοθετούνται από την πραγματική ανάγκη της κοινωνίας να έχει κοινωνικό κράτος, να υπάρχει Εθνικό Σύστημα Υγείας; Να μπορεί ο πολίτης - ασφαλισμένος να αντιμετωπίσει το οποίο πρόβλημα έχει, κάθε ώρα και στιγμή, απρόσκοπτα;

Το μεγάλο πρόβλημα, που έχει το πολιτικό μας σύστημα αυτή τη στιγμή, με αποτέλεσμα χιλιάδες ανθρώπων να μαζεύονται έξω από το Κοινοβούλιο, αλλά και σε όλες τις πλατείες της Ελλάδος, είναι ακριβώς ότι όλοι μας δεν λειτουργούμε με την κοινή λογική ώστε, τουλάχιστον σε βασικά πράγματα να συμφωνούμε και να συμβάλουμε θετικά. Η άποψή μου είναι ότι δυστυχώς ακόμη και σήμερα, που το πολιτικό σύστημα βρίσκεται στο ναδίρ, δεν έχουμε καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει. Και αυτό το δυσάρεστο κλίμα το αναπαράγουμε μέσα από τις συζητήσεις μας, μέσα από τις προσεγγίσεις μας, στο χώρο του Κοινοβουλίου, όταν δεν βλέπουμε την ουσία και δεν προσεγγίζουμε την πραγματικότητα.

Όταν το δημόσιο Σύστημα Υγείας είναι στη χειρότερη μοίρα από ποτέ, δικαιολογίες του τύπου «για όλα φταίνε οι προηγούμενοι», δεν νομίζω ότι πλέον μπορούν να έχουν θέση. Πολύ απλά, κύριε Υπουργέ, γιατί και εσείς με την παραμονής στο Υπουργείο οκτώ με εννέα μήνες τώρα, και βεβαίως η παράταξη του ΠΑΣΟΚ ως Κυβέρνηση εδώ και είκοσι περίπου μήνες, είχατε όλο το περιθώριο για να αλλάξετε όλα αυτά τα κακώς κείμενα. Ο χρόνος, όμως, ο οποίος έχει παρέλθει, είναι τόσο μεγάλος που δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια συζήτησης. Όσο δεν παίρνουμε τις αποφάσεις που πρέπει. Όσο δεν βλέπουμε το μεγάλο ζήτημα που λέγεται Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Όσο παίζουμε με τους εαυτούς μας αντιμέτωποι με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, να είστε βέβαιοι ότι το παιδαγωγικό μήνυμα το οποίο είναι απαραίτητο για την πολιτική, θα απουσιάζει παντελώς.

Για το σχέδιο νόμου θα πω μόνο μία κουβέντα. Όλη η συζήτηση νομίζω ότι έχει να κάνει με το ότι προφανώς έπρεπε να κάνουμε ένα βήμα στο κομμάτι των μεταμοσχεύσεων. Είναι θέμα κοινής λογικής. Δεν μπορεί να υπάρχει αντίρρηση από κανένα πολιτικό κόμμα ή από καμία παράταξη σε αυτή την Αίθουσα. Ένα μόνο θέμα συζήτησης ετέθη και το ξέρουμε πάρα πολύ καλά. Αφορά τη λεγόμενη «εικαζόμενη συναίνεση», όπου εκεί υπήρχαν πολλές και διαφορετικές απόψεις. Το λογικό είναι να ερωτηθεί όλος ο πληθυσμός μέσα σε αυτή τη 2ετία, που υποτίθεται ότι θέλουμε να παρέλθει ως χρόνος προκειμένου να θεσπίσουμε την εικαζόμενη συναίνεση, και να απαντήσει ο καθένας υπεύθυνα και σοβαρά.

Κύριες και κύριοι συνάδελφοι,

δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι χειρότερη από αυτή που νομίζουμε. Το ξέρουμε όλοι πάρα πολύ καλά. Λυπάμαι αλλά το ζήτημα είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το πολιτικό σύστημα – και βεβαίως έτσι όπως εκφράζεται δια των κυβερνώντων αυτή τη στιγμή - δίνει μόνο αφορμές για γεγονότα, όπως αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν σήμερα έξω από τον χώρο του Κοινοβουλίου.»