Βερίλλης: Αλλα λένε οι επιστήμονες άλλα σκέπτονται οι πολιτικοί ^Κύριο

Τα Σχέδια Διαχείρισης καταγράφουν την υφισταμένη κατάσταση των υδάτων, θέτουν τους στόχους για την κατάστασή τους ως το τέλος του 2015 και καθορίζουν τα Προγράμματα Μέτρων για την επίτευξη των στόχων αυτών.

Αυτά, δε, τα προγράμματα περιλαμβάνουν τα απαιτούμενα μέτρα για:

• την βελτίωση της ποιότητας των επιφανειακών νερών (ποταμών, λιμνών, εκβολών και παράκτιων νερών),
• την εξασφάλιση της επάρκειας και την βελτίωση της ποιότητας των υπόγειων νερών και
• την προστασία των χερσαίων οικοσυστημάτων και βιοτόπων σε ότι αφορά τις ανάγκες τους σε νερό.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Από τα αναλυτικά στοιχεία και τα συμπεράσματα που παρατίθενται στην μελέτη του Σχεδίου Διαχείρισης γίνεται ξεκάθαρο ότι από λανθασμένες πολιτικές επιλογές και παραλείψεις τα προηγούμενα έτη η Θεσσαλία οδηγήθηκε σε πολύ αρνητικές καταστάσεις.

Συγκεκριμένα ενώ και τότε όλες οι υπάρχουσες μελέτες και τα επιστημονικά στοιχεία συνηγορούσαν στην κατασκευή ταμιευτήρων νερού στα υψηλότερα σημεία της Θεσσαλίας, τη συντήρηση των υπαρχόντων αγωγών μεταφοράς νερού και την κατασκευή νέων αγωγών και κυρίως με την εκτροπή μέρους των υδάτων του Αχελώου στη Θεσσαλία κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε μέχρι σήμερα.

Επικράτησε η παλαιοκομματική νοοτροπία, η έλλειψη αποφασιστικότητας και η χρησιμοποίηση χρηματοδοτήσεων σε άλλα έργα άλλων περιοχών. Αρκετά από τα έργα αυτά ήταν, χωρίς αμφιβολία, λιγότερα χρήσιμα.

Αποτέλεσμα όλων αυτών των λαθών, των παραλήψεων και καθυστερήσεων, είναι η μεγάλη περιβαλλοντική υποβάθμιση της Θεσσαλίας ( ιδιαίτερα στο ζήτημα των υπογείων υδάτων) με κίνδυνο την μελλοντική ερημοποίηση του θεσσαλικού κάμπου, την μειωμένη αγροτική παραγωγή( με βάση τις δυνατότητες του θεσσαλικού κάμπου) τα γνωστά προβλήματα στην ύδρευση αρκετών οικισμών και τέλος η απώλεια ενέργειας από την μη κατασκευή Υδροηλεκτρικών Εργοστασίων.

Σήμερα με την μεγάλη κρίση που διέρχεται η χώρα μας, την έντονη κριτική που ασκείται στις προηγούμενες κυβερνήσεις και τον προβληματισμό που υπάρχει είναι αδιανόητο να συνεχίζεται η ίδια λανθασμένη παλαιοκομματική νοοτροπία.

Πρέπει να αρχίσει η άμεση υλοποίηση των προγραμματισμένων αρδευτικών έργων, η κατασκευή των αναγκαίων ταμιευτήρων καθώς και των αγωγών μεταφοράς νερού και πάνω από όλα να ολοκληρωθεί η εκτροπή μέρους των υδάτων του Αχελώου της Θεσσαλίας.

ΑΧΕΛΩΟΣ – ΠΗΝΕΙΟΣ

Είναι παράλογο να θεωρούμε σήμερα την ελληνική γεωργία μοχλό εξόδου από την κρίση, όπως επίσης να γνωρίζουμε την μεγάλη περιβαλλοντική επιβάρυνση της Θεσσαλίας (από την υποβάθμιση των υπογείων υδάτων) και την ίδια ώρα να μην θεωρείται από την πολιτεία σαν πρώτη προτεραιότητα η άμεση ενίσχυση της Θεσσαλίας με την απαραίτητη ποσότητα νερού από την μερική   εκτροπή του Αχελώου ..

Από τα στοιχεία που παρατείθενται στην μελέτη γίνεται ξεκάθαρο ότι επιβάλλεται η άμεση- και ουσιαστική- εκτροπή μέρους των υδάτων του Αχελώου στη Θεσσαλία.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία σημαντικός αριθμός εκ των υπογείων υδατικών συστημάτων, ιδιαίτερα στη λεγόμενη Λεκάνη Απορροής του Πηνειού βρίσκεται σε καθεστώς έντονης υπερεκμετάλλευσης που έχει συμβάλλει σε πολλές περιπτώσεις και στην ποιοτική υποβάθμισή τους.

Για να αρχίσουν, δε , να επανακάμπτουν σταδιακά οι υπόγειοι υδροφορείς απαιτείται περαιτέρω μείωση των αντλήσεων με συνολική μείωση περί τα 300 εκατομμύριαm3 ανά έτος.

Αθροιστικά, εκτιμάται ότι η ποσότητα υπογείων που έχουν αφαιρεθεί από τα μόνιμα υπόγεια υδατικά αποθέματα της λεκάνης του Πηνειού από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 έως σήμερα, με βάση τα υφιστάμενα δεδομένα μετρήσεων στάθμης, ανέρχεται τουλάχιστον σε 3.000 εκατ.m3 και ότι, εφόσον διακοπεί η υπεράντληση των 300 εκατ. m3 ανά έτος, θα απαιτηθούν50‐60,περίπου, έτη για την σταδιακή αναπλήρωσή των αποθεμάτων. Τελικά ,εάν προστεθούν και οι ελλείψεις σε νερό αρκετών αρδευομένων εκτάσεων υπολογίζεται ότι εάν δεν ληφθεί κανένα άλλο μέτρο ποσοτικής διαχείρισης στη λεκάνη του Πηνειού, προκύπτει μέσο ετήσιο έλλειμμα ίσο με περίπου 465 εκατομm3.

Φυσικά το έλλειμμα αυτό θα είναι κατά πολύ αυξημένο εάν λόγω της κρίσης αποφασισθεί η δυναμική αναβάθμιση του ρόλου της γεωργίας στην οικονομία και την απασχόληση ή εάν απλά αυξηθούν οι αρδευόμενες εκτάσεις  

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΛΑΘΗ

Μετά από όλα αυτά τα επιστημονικά στοιχεία, που έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι ήταν ορθές οι παλαιότερες αποφάσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ (οι οποίες όμως δεν ολοκληρώθηκαν μέχρι σήμερα), θα περιμέναμε κάποιες πρωτοβουλίες αφενός για την ταχύτατη επαναβεβαίωση της ποσότητας των 600 εκατ.m3 νερού του Αχελώου προς εκτροπή στη Θεσσαλία και αφετέρου για την άμεση έναρξη των αναγκαίων διαδικασιών.

Όμως δεν συμβαίνει αυτό.

Πάλι, κυριολεκτικά, μπερδεύουν τα πράγματα και καθυστερούν τις διαδικασίες επίλυσης του προβλήματος.

Χωρίς λόγο και αιτία, τώρα που ήλθε η ώρα να βγούν τα τελικά συμπεράσματα της μελέτης του Σχεδίου Διαχείρισης, δίνεται εντολή στην ομάδα μελέτης να εξετάσει μόνον τρείς λύσεις για την ποσότητα του νερού που θα πρέπει να δοθεί στην περιοχή μας. Ζητούν από τους μελετητές να εξετάσουν μόνον τρία σενάρια τα οποία όμως είναι όλα αρνητικά για τη Θεσσαλία και έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα στοιχεία που κατέγραψε η μελέτη αλλά και την ισχύουσα πραγματικότητα.

Τα σενάρια αυτά είναι, ή καθόλου νερό στη Θεσσαλία ή μόνον250εκατομ.m3 χρόνο.

Διαφωνούμε και επί της ουσίας γιατί δεν εξετάζεται μαζί με αυτά και η καλύτερη ,κατά τεκμήριο, λύση και επί της ακολουθούμενης διαδικασίας γιατί είναι μεγάλο λάθος να μην εξετάζονται όλα τα σενάρια που έχουν κατατεθεί.

Τι μελέτη και τι Σχέδιο Διαχείρισης μπορεί να είναι αυτό όταν , με καθαρά πολιτικά κριτήρια , δεν εξετάζονται οι ορθότερες από κάθε άποψη λύσεις; και μάλιστα οι λύσεις τις οποίες πρότεινε μέχρι τώρα το ΥΠΕΧΩΔΕ και όλοι οι φορείς της Θεσσαλίας; Είναι μεγάλο λάθος να λες ότι, χωρίς κανένα κριτήριο, με το έτσι θέλω ,δεν συζητώ καθόλου την λύση πού πρότεινε μέχρι τώρα το Υπουργείο και επίσης πουπροτείνουν οι φορείς της Θεσσαλίας.

Δεν έπρεπε τουλάχιστον να δώσουν κάποια εξήγηση;

ΠΡΟΤΑΣΗ

Επιβάλλεται επομένως και για λόγους δεοντολογίας και για λόγους ουσίας στο Σχέδιο Διαχείρισης να εξετασθούν όλα τα σενάρια που έχουν τεθεί και ας επιλεγεί η καλύτερη λύση.

Άποψή μου είναι ότι για την περιβαλλοντική διάσωση της Θεσσαλίας, την γεωργική ανάπτυξη και την καλύτερη εκμετάλλευση των επιφανειακών υδάτων στην παραγωγή ενέργειας, την ύδρευση και την βιομηχανία η ετήσια ποσότητα του νερού που θα παροχετεύεται στη Θεσσαλία να καθορισθεί ή στα 1200εκατομ. m3 ή 600εκατομ.m3 νερού. Αυτές ήταν αντίστοιχα η αρχική και η επόμενη πρόταση οι οποίες υιοθετήθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες

Οι αρνητικές συνέπειες δεν οφείλονται στο γεγονός ότι οι μελέτες και οι προτάσεις ήταν κακές αλλά αντίθετα γιατί οι προτάσεις αυτές δεν πραγματοποιήθηκαν .Γιατί τα έργα της εκτροπής δεν ολοκληρώθηκαν και επίσης γιατί δεν χρηματοδοτήθηκαν οι αναγκαίες μικρότερες παρεμβάσεις με αποτέλεσμα σήμερα αρκετά επιφανειακά νερά είτε πηγαίνουν στη θάλασσα είτε χάνονται για άλλες αιτίες.

Σήμερα πλέον δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες καθυστερήσεις.

Πρέπει, αφού ολοκληρωθούν γρήγορα οι διαδικασίες διαβούλευσης να αρχίσει άμεσα η κατασκευή τους.''

Δομήνικος Βερίλλης