Ο Όλυμπος χρειάζεται μεγαλύτερη προστασία λένε οι Οικολόγοι Πράσινοι ^Κύριο

Δείτε αναλυτικά:

Η πρωτοβουλία για καθορισμό ζωνών προστασίας και χρήσεων, όρων και περιορισμών στον Όλυμπο, είναι βέβαια ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αν και έρχεται 73 χρόνια μετά από την πρώτη οριοθέτηση που έγινε με την ίδρυση του Δρυμού, το 1938! Παρά τις θετικές ρυθμίσεις που περιλαμβάνει, κακή εντύπωση προκαλεί ότι ακόμη και εκείνος ο αρχικός πυρήνας των 40.000 στρεμμάτων του 1938, μειώνεται κατά 5.500 περίπου στρέμματα (φτάνοντας στα 34.623 στρέμματα)!

Άρθρο 2. ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΙ ΖΩΝΩΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Διαφωνούμε με τον περιορισμό του πυρήνα του Δρυμού κατά 5.500 περίπου στρέμματα. Σε σχέση με την οριοθέτηση του 1938, μένουν έξω σημαντικές ορθοπλαγιές στην περιοχή «Ζωνάρια», από το Καταφύγιο «Σπήλιος Αγαπητός» έως και τις περίφημες κορυφές «Μύτικας» και «Στεφάνι». Ορισμένα δημοσιεύματα στον τύπο αναφέρουν ως αιτία αυτού του περιορισμού «αγορές μεγάλων ακινήτων στην ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου από ξένους επενδυτές, κυρίως Ρώσους», αλλά αυτό είναι εντελώς ανυπόστατο για τη συγκεκριμένη περιοχή! Αντιθέτως, έχουμε την εντύπωση ότι οι νομοθέτες είχαν κατά νου να αφαιρέσουν περιοχές που δέχονται μεγάλο αριθμό επισκεπτών και ορειβατών.

Ωστόσο, πιστεύουμε ότι θα μπορούσε η έκταση του πυρήνα να είναι πιο εκτεταμένη, με σαφείς όρους να περιορίζεται η πεζοπορία και η ορειβασία σε συγκεκριμένα μονοπάτια και να απαγορευτεί η κατασκευή νέων καταφυγίων. Με την παρούσα οριοθέτηση μένουν εκτός της ζώνης απόλυτης προστασίας, όχι μόνο οι ανατολικές ορθοπλαγιές στα Ζωνάρια, αλλά και οι δυτικές ορθοπλαγιές, όπως και το Οροπέδιο των Μουσών. Αυτό σημαίνει ότι τα σημαντικότατα και σπανιότατα αλπικά οικοσυστήματα του Ολύμπου μένουν κατά κύριο λόγο εκτός αυτής της ζώνης.

Επίσης, η Α’ ζώνη θα πρέπει να περιβάλλεται σε όλη της την περίμετρο από την Β’ ζώνη, όπως και η Β’ ζώνη από την Γ’, ώστε να υπάρχει μια σταδιακή χαλάρωση των μέτρων προστασίας. Αυτό δεν ισχύει στη νότια πλευρά της Α’ ζώνης. Μάλιστα υπάρχει σημείο που η Α’ ζώνη έρχεται σε επαφή με μη προστατευόμενη περιοχή! Σε άλλα σημεία, στα όρια των ζωνών (κυρίως της Γ’), υπάρχουν μεγάλες ευθυγραμμίσεις, τις οποίες δύσκολα θα μπορούσε να παρακολουθήσει στο πεδίο κάποιος φύλακας, δασολόγος ή άλλος αρμόδιος.

Άρθρο 3. ΧΡΗΣΕΙΣ, ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ, ΜΕΤΡΑ, ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ

Διαφωνούμε με την πρόβλεψη (σημείο Β.β.5) να επιτρέπεται η κατασκευή, εγκατάσταση και λειτουργία ορειβατικών καταφυγίων, παρατηρητηρίων, υποδομών ξεκούρασης επισκεπτών, ξύλινων ή πέτρινων καθισμάτων, στεγάστρων και βρύσεων στη ζώνη Β’, που περιλαμβάνει την περιοχή των κορυφών και του Οροπεδίου των Μουσών. Θεωρούμε ότι ήδη τα καταφύγια που έχουν κατασκευαστεί στην περιοχή άνω των 1.500 μέτρων είναι πάρα πολλά και αλλάζουν τη φυσιογνωμία του βουνού, με άμεσες επιπτώσεις στη χλωρίδα και την πανίδα. Αντίθετα, θα πρέπει να εξεταστεί η κατεδάφιση μερικών από αυτά, όπως για παράδειγμα το «Χρήστος Κάκκαλος» (που κατασκευάστηκε πριν μερικές δεκαετίες για τη χρήση του από μέλη της βασιλικής οικογένειας!) ή το καταφύγιο που κατασκευάστηκε πριν λίγα χρόνια παράνομα στο Χριστάκι (όπως και η κατάργηση του δρόμου που οδηγεί σε αυτό).

Η ελεύθερη βόσκηση δεν θα πρέπει να επιτρέπεται τουλάχιστον στην αλπική και υποαλπική ζώνη. Υπάρχουν τέτοιες περιοχές στα δυτικά του βουνού, που περιλαμβάνονται στη Γ’ ζώνη (π.χ. κάτω από τις κορυφές Αγ. Αντώνιος και Σκολειό, σημείο Γ.β.11).

Άρθρο 4. ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ – ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΔΟΜΗΣΗΣ
Πολύ θετικά κρίνονται τα μέτρα της κατάργησης του Πεδίου Βολής Λιτοχώρου και της απαγόρευσης α) της θήρας, β) της εισαγωγής μη ιθαγενών ειδών, γ) της εγκατάστασης πάσης φύσεως κεραιών, δ) της κατασκευής νέων δρόμων και ε) της εκτός σχεδίου δόμησης. Ωστόσο θα πρέπει να αποκλειστούν και οι παρεκκλίσεις από την απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης (π.χ. η παρέκκλιση για τα γήπεδα εμβαδού 4 στρεμμάτων τα υφιστάμενα ως 31-03-2011, η αρτιότητα στα 10 στρ., κλπ.).

Απαράδεκτες οι απαιτήσεις κυνηγετικών οργανώσεων να κυνηγούν στο βουνό των θεών!

Με έκπληξη διαβάσαμε την από 7/10 επιστολή του Δικτύου Κυνηγών «Ωρίων» προς τον Υπουργό ΠΕΚΑ, με την οποία χαρακτηρίζεται ως «αυθαίρετη και καταχρηστική η προτεινόμενη ολική απαγόρευση θήρας στο υπό ίδρυση Εθνικό Πάρκο Ολύμπου» και δηλώνεται με θρασύτητα η απαίτηση να επιτραπεί το κυνήγι στις ζώνες Β’ και Γ’, δηλαδή μέχρι το Οροπέδιο των Μουσών και τις φημισμένες κορυφές του Ολύμπου!!!

Η επιστολή επικαλείται απουσία μελετών, αλλά αγνοεί το γεγονός ότι έμπειροι Δασολόγοι, όπως ο Πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Ολύμπου, κ. Ανδρεαδάκης, κατέθεσαν την πολυετή εμπειρία τους από την κυνηγετική αυθαιρεσία στο βουνό των θεών κατά τη διαδικασία συγγραφής του προτεινόμενου Διατάγματος και βοήθησαν ώστε να ληφθεί το αναγκαίο πραγματικά μέτρο της συνολικής απαγόρευσης θήρας σε όλες τις ζώνες. Δεν είναι μόνο τα απαράδεκτα και αναρίθμητα περιστατικά λαθροθηρίας στο βουνό που οδηγούν σε μια τέτοια απόφαση, αλλά και οι αυθαίρετες και πέρα από κάθε επιστημονική δεοντολογία απελευθερώσεις «θηραμάτων», κυρίως αγριογούρουνων, που μετά βεβαίως κυνηγιούνται ανηλεώς.

Μετά και το παράδειγμα των κυνηγετικών «πιέσεων» στην περίπτωση του Αμβρακικού, όπου με απόφαση του ΓΓ Αποκεντρωμένης Διοίκησης επιτράπηκε το κυνήγι στη Ζώνη Α’, μαντεύουμε ποιο θα είναι το επόμενο αίτημα για τον Όλυμπο! Αυτή η αλαζονική στάση να πυροβολούν σε όλη την επικράτεια χωρίς περιορισμούς όμως πρέπει να σταματήσει. Η ελληνική φύση δεν ανήκει στις κυνηγετικές οργανώσεις. Η κρίση δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για να επιβραβευθούν οι αυθαιρετούντες.

Θεματική Ομάδα για το Περιβάλλον,
Πολιτική Κίνηση Λάρισας