Τεράστιο το υδατικό πρόβλημα στη Θεσσαλία, όπως αναδείχθηκε μέσα από την ημερίδα της ΕΘΕΜ ^Κύριο

Στην εκδήλωση παρέστησαν μεταξύ πολλών Θεσσαλών που γέμισαν την αίθουσα, η Διαμάντω Μανωλάκου Βουλευτής ΚΚΕ Β’ Πειραιώς, ο Μιχάλης Ταμήλος Βουλευτής Τρικάλων με την Ν.Δ., ο Δημήτρης Σιούφας, πρώην Πρόεδρος της Βουλής, ο Νίκος Κατσαρός πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής, ο πρώην Βουλευτής Καρδίτσας Βασίλης Μπρακατσούλας, ο πρώην Βουλευτής Λάρισας Βασίλης Έξαρχος, ο πρώην Βουλευτής Εύβοιας και τέως Υπουργός Βασίλης Κεδίκογλου οι τέως Νομάρχες Καρδίτσας Φ. Αλεξάκος, και Β. Αναγνωστόπουλος, ο Δήμαρχος Αργιθέας Χρήστος Καναβός και ο τέως Δήμαρχος Τρικκαίων Κώστας Παπαστεργίου.

Το KarditsaLive.Net ίσως το μόνο Θεσσαλικό ΜΜΕ που βρέθηκε στην αίθουσα, σας μεταφέρει ένα μέρος όλων όσων σημαντικών ειπώθηκαν στην ημερίδα της ΕΘΕΜ.

Η ημερίδα ανέδειξε την αναγκαιότητα μεταφοράς μέρους των νερών του Αχελώου προς την Θεσσαλική πεδιάδα που θα βοηθήσει σταδιακά στην αναπλήρωση του υδροφόρου ορίζοντα ενώ παράλληλα θα μπορέσει με την λειτουργεία των ΥΗΣ να αποσβέσει τις δαπάνες που έγιναν για την ολοκλήρωση του έργου.

Στην έναρξη της ημερίδας πραγματοποιήθηκε τιμητική διάκριση στον Τρικαλινό Κώστα Παπαστεργίου και στον Καρδιτσιώτη πολιτικό μηχανικό Λάζαρο Λαζαρίδη.

Τον συντονισμό της ημερίδας είχε ο Ντίνος Διαμάντος, πρόεδρος του ΤΕΕ Δυτ. Θεσσαλίας και το άνοιγμα της ημερίδας έγινε από τον πρόεδρο της ΕΘΕΜ Ιωάννη Καλλέ, που αναφέρθηκε στο έργο της μεταφοράς νερών του Αχελώου λέγοντας πως πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο και πολυσύνθετο έργο, ενεργειακό, αρδευτικό – υδρευτικό που ένα μεγάλο μέρος του ήδη έχει εκτελεστεί.

Εν συνεχεία αναφέρθηκε στην τελευταία απόφαση του ΣτΕ λέγοντας πως δεν πρέπει η δικαστική εξουσία να αποφασίζει αν και πότε θα υλοποιηθεί ένα τέτοιο έργο, έκανε λόγω για αναποτελεσματικότητα τόσο της διοίκησης (κράτους) με τις παραλείψεις στην προετοιμασία του έργου να οδηγούν στην προσπάθεια αποφυγής του ελέγχου από την δικαιοσύνη και αυτοί με την σειρά τους (οι δικαστές) να προχωρούν σε αντίμετρα όπως η τελευταία απόφαση.

Ακολούθως στο κεντρικό πρόγραμμα ομιλητών της ημερίδας το λόγο πήρε ο Τάσος Μπαρμπούτης, μέλος της Δ.Σ. της ΕΘΕΜ μέλος Δομής Υδατικών Πόρων ΤΕΕ/Κ.Δ. Θεσσαλίας που ανέπτυξε την θεματική ενότητα: «Έργα Αχελώου: Αντιπαράθεση σχετικά με τις επιπτώσεις στο περιβάλλον ή διαμάχη για τις αναπτυξιακές επιλογές στη χώρα μας;» (Σημείωση: Για την ομιλία του Κου Μπαρμπούτη συνεργάστηκαν επίσης ο Αλεξάκος Φώτης, μέλος Δ.Σ. ΕΘΕΜ, Περ/κός Σύμβουλος Θεσσαλίας, πρ. νομάρχης Καρδίτσας και ο Γκούμας Κώστας, πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ Κ.Ε., μέλος Δομής Υδατικών Πόρων ΤΕΕ/Κ.Δ. Θεσσαλίας).

Ο Κος Μπαρμπούτης έκανε μια αναφορά στα έργα που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί (Φράγμα Μεσοχώρας, ΥΗΣ Γλύστρας που είναι πλήρης αλλά δεν λειτουργεί με απώλειες 33 εκατ. Ευρώ ετησίως για την χώρα) ή που βρίσκονται κοντά στην τελική ολοκλήρωσή τους όπως η σήραγγα 18 χλμ που απομένει ένα τμήμα της επένδυσής της, το φράγμα Συκιάς που έχει εκτελεστεί το 65% των εργασιών) ενώ αναφέρθηκε και στο συνολικό ύψος των εργασιών με την ολοκλήρωση του έργου που με αναθεωρημένες τιμές αγγίζει το 1 δις ευρώ.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην διαφορά μεταξύ μικρών και μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων, τα πλεονεκτήματά τους αλλά και στα πρόσφατα εκπονηθέντα Σχέδια Διαχείρισης των υδάτων που αναφέρουν ένα έλλειμμα ισοζυγίου υδάτων περί τα 250 εκατ. κ.μ. νερού για τον Θεσσαλικό κάμπο.

Ολοκληρώνοντας ο κ. Μπαρμπούτης και αφού αναφέρθηκε προηγουμένως στην πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ κατέληξε ότι τα συγκεκριμένα έργα δεν μπορούν για κανένα λόγο να σταματήσουν και πως άμεσα θα πρέπει να θεσμοθετηθούν τα ήδη εγκεκριμένα Σχέδια Διαχείρισης, να αναλυθεί η απόφαση του ΣτΕ και εν συνεχεία να ξεκινήσουν και να ολοκληρωθούν τα έργα στο σύνολό τους.

Για τη «Βιώσιμη διαχείριση υδατικών πόρων: Εναλλακτικές δυνατότητες για την Θεσσαλία» μίλησε ο Κος Παπαγρηγορίου Σπύρος, πολιτικός μηχανικός περιβάλλοντος, DiPL, M.Sc., M.LSH. Ο Κος Παπαγρηγορίου τόνισε πως από το 1985 έως σήμερα έχουν αντληθεί από τα βάθυ της Θεσσαλικής γης περί τα 3 δις κ.μ. νερού (150 εκατ. κ.μ νερού ανά χρόνο) που αποτελεί περιβαλλοντικό οικολογικό έγκλημα.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στα Σχέδια Διαχείρισης των υδάτων στις λεκάνες απορροής υδάτων της Θεσσαλίας αλλά και της Δυτικής Στερεάς και ανέλυσε παραστατικά με γραφήματα το ιδιαίτερα έντονο υδατικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Θεσσαλία σε αντίθεση με την Δυτική Στερεά που είναι σχεδόν ανύπαρκτο (7% των ποταμών σε οικολογική κατάσταση κατώτερη της καλής σε αντίθεση με 80% των ποταμών της Θεσσαλίας).

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο Κος Παπαγρηγορίου αναφέρθηκε στα 5 πράγματα που πρέπει να γίνουν από εδώ και στο εξής: α) Μέτρα εξοικονόμησης νερού στην άρδευση, β) Ωρίμανση, περιβαλλοντική αδειοδότηση και υλοποίηση δρομολογημένων έργων Θεσσαλίας, γ) Επανεξέταση τεχνικών χαρακτηριστικών έργων Συκιάς, δ) Μ.Π.Ε. έργου Συκιάς και έργων μεταφοράς και αρχικής διανομής νερού, ε) Μ.Π.Ε. έργου Μεσοχώρας.

Στη συνέχεια το λόγο πήρε η δικηγόρος Τροβά Ελένη που αναφέρθηκε στις δικαστικές περιπέτειες που είχε η υπόθεση του Αχελώου από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 έως και σήμερα. Η Κα Τροβά έκανε λόγο για «σαλαμοποίηση» της υπόθεσης του Αχελώου όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν, αν και το έργο κατασκευαζόταν και για συναίνεση που θα πρέπει να επιτευχθεί με τους αντίδικους ώστε να κατορθώσει να ολοκληρωθεί κάποια στιγμή το έργο έξω και πέρα από τις δικαστικές αίθουσες.

Τελευταία από το πάνελ μίλησε η Κα Σιούτη Γλυκερία, Καθηγήτρια Δημοσίου Δικαίου Νομικής Σχολής Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών που ήταν παρούσα σε όλες τις δικαστικές υποθέσεις. Η Κα Σιούτη έκανε μια αναφορά στις κατά καιρούς αρνητικές αποφάσεις των δικαστηρίων αλλά και στα «ανοιχτά παράθυρα» που άφηνε η τελευταία απόφαση για να προχωρήσει το έργο αν δεν υπήρχε έλλειψη αποφασιστικότητας από το κράτος.

Ακολούθησαν σύντομες τοποθετήσεις από τους Βουλευτές Μ. Ταμήλο και Δ. Μανωλάκου με την τελευταία να αναλαμβάνει πρωτοβουλία να φέρει το θέμα στη Βουλή. Απόψεις επίσης εξέφρασαν είτε προφορικά είτε με γραπτή παρέμβαση που κατέθεσαν στο Προεδρείο και άλλοι Θεσσαλοί για τον τρόπο που φθάσαμε ως εδώ αλλά και το τι πρέπει να γίνει από εδώ και στο εξής ώστε το όραμα του καθηγητή Κουτσοκώστα από τις αρχές του 20ου αιώνα να γίνει πραγματικότητα.