Ομιλία Τσιάρα για την συνταγογράφηση στα βιβλιάρια του ΟΠΑΔ ^Κύριο

Ξεκινώντας την πρωτολογία του ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ανέφερε:

«Κύριε Υπουργέ,

Από τις 10 Φεβρουαρίου υπάρχει μια Κοινή Υπουργική Απόφαση που απαγορεύει στους γιατρούς, που δεν είναι συμβεβλημένοι με τον ΟΠΑΔ να συνταγογραφούν στα βιβλιάρια του. Πρόκειται για μια ακατανόητη απόφαση των συναρμόδιων υπουργείων  με αμφίβολα αποτελέσματα, γιατί πολύ απλά οι ίδιοι ασθενείς οι οποίοι επισκέπτονται μη συμβεβλημένους με τον ΟΠΑΔ γιατρούς, επισκέπτονται ταυτόχρονα και έναν συμβεβλημένο, αμέσως μετά, προκειμένου να συνταγογραφήσουν, είτε την αγωγή τους, είτε τις παρακλινικές εξετάσεις, που έχει υποδείξει ο πρώτος θεράπων ιατρός. Αυτό με μαθηματική ακρίβεια αυξάνει το κόστος των παρεχομένων υπηρεσιών από τον ΟΠΑΔ, ενώ έχει και κάποιες άλλες προεκτάσεις. Μπορεί για παράδειγμα την αδυναμία ή την ανάγκη ενός πρόσφατα καρδιοχειρουργηθέντος, ο οποίος μια Παρασκευή μεσημέρι εξέρχεται από το νοσοκομείο και αναζητά ένα γιατρό του ΟΠΑΔ, προκειμένου να του γράψει τα φάρμακα τα οποία χρειάζεται για να περάσει το Σαββατοκύριακο.

Η ερώτηση, λοιπόν, είναι προφανής, απλή και εύλογη: Πως μπορεί να έχει λογική η απόφαση του Υπουργείου να απαγορεύσει στον οποιονδήποτε θεράποντα ιατρό, να συνταγογραφεί στα βιβλιάρια του ΟΠΑΔ ελεύθερα, είτε την προτεινόμενη φαρμακευτική αγωγή είτε τις παρακλινικές εξετάσεις.»

Συνεχίζοντας ο κ. Τσιάρας κατά την δευτερολογία του επεσήμανε πως:

«Κύριε Υπουργέ,

αναμένω να μου παρουσιάσετε τα οικονομικά στοιχειά, που δικαιολογούν τη συγκεκριμένη επιλογή. Εάν δηλαδή από τις 10 Φεβρουαρίου και μετά, που ισχύει η εν λόγω Υπουργική Απόφαση, υπάρχει αποδεδειγμένα μείωση των καταβληθέντων χρημάτων από τον ΟΠΑΔ προς τους συμβεβλημένους γιατρούς. Και φυσικά η ερώτηση, δεν αφορά τη μείωση της ιατροφαρμακευτικής δαπάνης γενικά, αλλά συγκεκριμένα την δαπάνη του ΟΠΑΔ για τις ιατρικές επισκέψεις.

Η ουσία, όμως, είναι ότι η πολιτική εξουσία πρέπει να δίνει σαφείς και ειλικρινείς εξηγήσεις. Έτσι και εγώ περιμένω μια σαφή και ειλικρινή απάντηση για την αποδοτικότητα του μέτρου. Δεν μπορείτε να επικαλείστε προσχηματικά το γεγονός, πως είναι 12.500 οι συμβεβλημένοι γιατροί με τον ΟΠΑΔ, όταν τα νούμερα δεν παίζουν κανένα ρόλο, αφού οι γιατροί του ΟΠΑΔ πληρώνονται κατά πράξη και δεν πληρώνονται όπως π.χ. οι γιατροί του ΙΚΑ με πάγια αντιμισθία. Δεν πρόκειται για όμοιες καταστάσεις. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που λείπει από την ελληνική πολιτεία είναι ένας ελεγκτικός μηχανισμός, εντός του ασφαλιστικού συστήματος, που να λειτουργεί με σοβαρότητα. Έτσι θα μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε, πως  αφενός μεν, θα παρέχουμε υψηλές ποιοτικά υπηρεσίες υγείας στους ασφαλισμένους πολίτες και από την άλλη θα ξέρουμε ότι δεν υπάρχει κανείς που μπορεί και εξαπατά την πολιτεία. Αυτό είναι το ζητούμενο, όλων των παρεμβάσεων, που αποσκοπούν στον έλεγχο δαπανών της υγείας.

Και μιας και έγινε αναφορά στον ΕΟΠΥ. Θεωρώ, πως είναι σε τελείως λάθος κατεύθυνση η επιλογή, που λειτούργει σχεδόν εκβιαστικά προς τους ιατρούς, να δίνεται η δυνατότητα της ελεύθερης συνταγογράφησης μόνο σε όσους επιλέξουν να ενταχθούν στον ΕΟΠΥ, αποκλείοντας από την άλλη όσους μείνουν εκτός. Είναι ήδη γνωστό, πως η πλειοψηφία των νευροχειρουργών, των καρδιοχειρουργών, των εξειδικευμένων οφθαλμιάτρων, των ενδοκρινολόγων δεν πρόκειται συμβληθούν με τον ΕΟΠΥ. Τι θα κάνουν τότε οι ασφαλισμένοι; Θα τρέχουν στους ελάχιστους γιατρούς, οι οποίοι ενδεχομένως θα τύχει να έχουν σύμβαση, προκειμένου να συνταγογραφήσουν τα απαραίτητα;

Προφανώς, κύριε Υπουργέ, υπάρχει διαφορετική προσέγγιση από το Υπουργείο στο ζήτημα των παρόχων υγείας σε σχέση με ότι συμβαίνει διεθνώς. Σε ολόκληρο τον κόσμο επικρατεί πλέον η τάση της ελεύθερης επιλογής του θεράποντα ιατρού από τον ασφαλισμένο. Αντιθέτως η εδώ κυβερνητική πολιτική, παρουσιάζεται με μιας αμφίβολης αποδοτικότητας υπουργική απόφαση, που υποκρύπτει ενδεχομένως μια προσπάθεια για τον περιορισμό του αριθμού των συμβεβλημένων γιατρών με τον ΕΟΠΥ. Δεν ξέρω αν αυτό γίνεται επειδή προτίθεστε να δώσετε σε όσους συμβληθούν έναν πάγιο μισθό ή θα διαμορφώσετε έναν άλλο τρόπο πληρωμής; Η προσωπική μου άποψη είναι, πως οι γιατροί πρέπει να πληρώνονται κατά πράξη. Πρέπει να πληρώνονται με βάση την ικανότητά τους, την αξία τους και την προτίμηση των ασφαλισμένων, που απευθύνονται σε αυτούς, εμπιστευόμενοι την επιστημονική τους επάρκεια.

Η ερώτηση μου βέβαια έχει σαν άμεσο στόχο αυτή τη στιγμή να δώσουμε απάντηση στο πρόβλημα των ασφαλισμένων του ΟΠΑΔ. Άρα, λοιπόν, αν θέλουμε να είμαστε ελάχιστα σοβαροί ως πολιτεία, κυρίως απέναντι στους ασφαλισμένους πολίτες, θα πρέπει να δώσουμε τη δυνατότητα της ελεύθερης επιλογής θεράποντα ιατρού σε κάθε ασφαλισμένο. Και βεβαίως να ελαχιστοποιήσουμε την ταλαιπωρία των ασθενών, που υφίστανται εξαιτίας μιας πολίτικης που η ίδια η πολιτεία επιβάλει. Στους στόχους κάθε σοβαρής πολιτείας εντάσσονται εκείνες οι δράσεις, που αποδίδουν με σοβαρότητα στον έλεγχο των δαπανών υγείας και δίνουν  πραγματικές λύσεις στα προβλήματα των πολιτών.»